Παλιαρχίδια Έλληνες... σας ζηλεύω!

Καριόληδες, εσείς ξεκινήσατε τις επαναστάσεις τον 19ο αιώνα!

Πουσταράδες, εσείς κάνατε την πρώτη νίκη κατά του Άξονα το 1940!

Μουνόπανα, εσείς τώρα πρωτοσηκώνετε κεφάλι στο σφαγείο του νεο-φιλελευθερισμού και ξεσηκώνετε όλους τους λαούς της Ευρώπης.

Κερατάδες, σας μισώ αλλά και σας θαυμάζω...

Έλληνας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι! Την Κυριακή η γενιά μας γράφει Ιστορία!

Μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί

μου λες να προσκυνήσω

κι εγώ πασά μου ρώτησα

τον πούτσο μου τον ίδιο

κι εκείνος μου αποκρίθηκε 

να ’ρθω να σε γαμήσω!

      

Γ. Καραϊσκάκης

Η λέξη "Έλληνας" δεν είχε ποτέ εθνική-φυλετική έννοια. 

"Έλληνας" ήταν και είναι τρόπος σκέψης και στάση ζωής. Που συνοψίζεται στο τρίπτυχο "Ελευθερία-Δημοκρατία-Αξιοπρέπεια"!

Ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, η Μπουμπουλίνα, ο Μάρκο Μπότσαρης και τόσοι άλλοι δεν ήταν Έλληνες. Ήταν κλέφτες, πλιατσικολόγοι, μισθοφόροι, πειρατές. Κυνηγούσαν αρματολίκια και παράδες. Έλληνες έγιναν τη στιγμή που φώναξαν "Ελευθερία ή Θάνατος"!

Ο παππούς μου τυπικά μόνο ήταν Έλληνας. Στην πραγματικότητα συνέχιζε την μακραίωνη αρβανίτικη παράδοση, το σουλιώτικο τρόπο ζωής του ληστοσυμμορίτη. Έλληνας έγινε όταν εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ και χρησιμοποίησε τα όπλα για τη λευτεριά κι όχι για την πάρτη του.

Εγώ για χρόνια προσπαθώ να γίνω Έλληνας. Μέσω της φιλοσοφίας. Παπάρια: "Ιδέες", "Νους", "Αιθήρ", "Λόγος"... Ανύπαρκτες μεταφυσικές οντότητες, προϊόντα της δημιουργικής φαντασίας κάποιων ξιπασμένων αριστοκρατών. Μην ξεχνάμε πως ο Πλάτωνας προσκυνούσε τον τύραννο των Συρακουσών. Κι ο Αριστοτέλης έγλειφε τον κώλο του Φίλιππου!

Ο αληθινός Έλληνας δεν προσκυνάει ούτε ανθρώπους ούτε Θεούς!

Αυτή τη βδομάδα τα έδωσα όλα για το "ΟΧΙ"!

Πλέον η μάχη δεν είναι για το ΕΚΑΣάκι της γιαγιούλας και το ΦΠΑ των ζυμαρικών στα ράφια των σούπερ-μάρκετ. 

Η μάχη είναι για την αξιοπρέπειά μας, την ιστορία μας. Είναι μάχη που δίνουμε για λογαριασμό όλων των λαών της Ευρώπης. Ενάντια στο σφαγείο του νεο-φιλελευθερισμού. Δηλαδή του σύγχρονου φασισμού. Γιατί φασίστες είναι όσοι σου λένε "είσαι ελεύθερος να ψηφίσεις μόνο όποιον σου πούμε εμείς"!

Τούτη τη βδομάδα γνώρισα τους φίλους που πάντα έψαχνα.

Γνώρισα και μια κοπέλα και νομίζω πως ξαναερωτεύτηκα μετά από πολύ καιρό.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται απ’ τη Σενεγάλη. Δεν έχει πάει ποτέ στην πατρίδα της. Περιμένουμε να πάρει ιθαγένεια, να βγάλει διαβατήριο κι ίσως ταξιδέψουμε μαζί μέχρι κάτω...

Σήμερα ήμασταν μαζί στο Σύνταγμα. Εκείνη κρατούσε και μια γαλανόλευκη σημαία. Χωρίς σταυρό. Μόνο με οριζόντιες λευκές και γαλάζιες λουρίδες.

Αυτή η κοπέλα έχει τρομερή ψυχική δύναμη. Δεν ντρέπομαι να ομολογήσω πως πολλές φορές παίρνω δύναμη απ’ τη δύναμή της.

Μπορεί προς τα έξω να δείχνω ατσαλωμένος αλλά, κατά βάθος, είμαι πολύ ευαίσθητος κι αισθηματίας. 

Χθες βράδυ είχα κάπως λιγοψυχήσει. Έβλεπα τα γεροντάκια να ταλαιπωρούνται στις ουρές των τραπεζών και μου μπήκαν αμφιβολίες. Όχι για το δίκιο του αγώνα μας. Γι΄αυτό είμαι σίγουρος. Αλλά, να, δεν θέλω να ταλαιπωρούνται άλλοι απ’ τη δικιά μου συγκρουσιακή ιδιοσυγκρασία. Για το δικό μου τομάρι ποτέ δε νοιάστηκα.

Η κοπελιά το κατάλαβε και μου ’βαλε στο γιουτιούμπ το "σώπα όπου να’ ναι θα σημάνουν οι καμπάνες"! Αυτό ήταν. Οι μπαταρίες μου ξαναφορτίστηκαν.

Το μόνο πρόβλημα που έχω είναι πως δεν μπορώ να τη γνωρίσω στη μάνα μου. Η καημένη η μανούλα, σαν παραδοσιακή Αρβανιτόβλαχα, θεωρεί όλους τους μαύρους ανθρωποφάγους. Έτσι και δει ξαφνικά μπροστά της μια μαυρούλα, μπορεί και να τη χάσω...

Μην κιοτεύετε ρε μαλάκες!

Έχω την ατυχία να ζω στην πιο αντι-ηρωική εποχή. Και ν’ ανήκω στην πιο σκατογενιά!

Για σκεφτείτε το ρε μάγκες. Ανήκουμε στη γενιά που ακούγεται μια πορδή στο Αιγαίο και τρέχουμε ν’ αδειάσουμε τα ράφια στα σούπερ-μάρκετ!

Κλείνουν μια βδομάδα οι τράπεζες και κόβουμε φλέβες...

Μας σηκώνει το φρύδι ο κάθε παπάρας απ’ το Λουξεμβούργο και κατουριόμαστε πάνω μας!

Κι όμως! 

Σε τούτο το δημοψήφισμα δίνεται μια μοναδική ευκαιρία στη γενιά μου να τα φέρει τούμπα. Να κάνει κάτι ηρωικό βρε αδελφέ. Ν’ αποδείξουμε πως δεν είμαστε σκουλήκια της λάσπης αλλά άνθρωποι που περπατάμε όρθιοι, έχουμε αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμό!

Το ψηφοδέλτιο του ΝΑΙ είναι προσκυνητόχαρτο. 

Ξέρω πως πολλοί θα το επιλέξουν. Από φόβο και τρόμο. 

Μέχρι τώρα ζούσαν για να καταναλώνουν. Δεν μπορούν να διανοηθούν τον εαυτό τους να κάνει κάτι άλλο...

Σύμφωνα με τη δαρβινική θεωρία οι εκφυλισμένοι λαοί αναπόφευκτα θα εξαφανιστούν...

Αλλά ο δικός μας λαός δεν θα χαθεί! 

Ας είν’ καλά τ’ αδέλφια μας οι μετανάστες! Αυτά τα λεβεντόπαιδα και λεβεντοκόριτσα που γεννήθηκαν στην πατρίδα μας, που δεν ξεκολλάνε με τίποτα από δω, που ναι’ αποφασισμένοι να τα παίξουν όλα για όλα για την Ελλάδα! Σ’ αυτά θα παραδώσουμε το μέλλον και τα κλειδιά της πατρίδας μας! 

Άξιοι!

Είμαστε μια παρέα από δέκα νοματαίους. Που ’χουμε γίνει αδελφοπητοί με τον παλιό αρβανίτικο τρόπο. Χαρακώσαμε τις φλέβες κι ενώσαμε τα αίματά μας.

Τέσσερις Έλληνες, τρεις Αλβανοί, ένας Βούλγαρος, ένας Μαροκινός κι η άπαιχτη η Χ. απ’ την Ερυθραία, το κέρας της Αφρικής. Αυτό το κορίτσι είν’ απ’ τα ομορφότερα της Αθήνας. Και μετράει με πέντε τουλάχιστον Μπουμπουλίνες!

Χθες βράδυ ανταμώσαμε στο Ρουφ και δώσαμε όρκο τιμής: Αν η κυβέρνησή μας αποφασίσει να το τραβήξει στα άκρα με τους μπάσταρδους, εμείς θα μείνουμε πιστοί μέχρι τέλους. Θα δώσουμε την τελευταία μας μπουκιά σε κάποιον άλλον κι ας πεθάνουμε!

Στο κάτω της γραφής, δεν είμαστε άξιοι ούτε Παρθενώνες να φτιάξουμε, ούτε τραγωδίες να γράψουμε ούτε άλλα μεγάλα έργα του πολιτισμού να δημιουργήσουμε.

Θ’ αφήσουμε πίσω μας μόνο την κοπριά μας.

Οπότε, ας πάμε στο διάολο αξιοπρεπώς και με το κεφάλι ψηλά. Τουλάχιστον ν’ αφήσουμε μια παρακαταθήκη στη νέα γενιά!

Μη μασάτε ρε μαλάκες και μην κιοτεύετε!

Αλληλεξάρτηση των πάντων! (Θα το ’λεγες και "σοσιαλιστικό μανιφέστο")

Μπρος στο βουδιστικό ναό

ένα πουλάκι πέταξε

-χελιδόνι ήταν;

περιστέρι;

θα σας γελάσω-

Μα ξάφνου

ένας πίθηκος

-Μάρκο τον ελέγαν- 

το χελιδόνι άρπαξε

στο στόμα το ’βαλε

και το κατάπιε.

Ο γερο-Βράχμας τον δασκάλεψε

και του ’πε:

"Μάρκο,

δεν τρώνε τα πουλιά,

δεν τα σκοτώνουν!"

Κι ο γερο-Βράχμας

-από τότε-

περπατάει

μ’ ένα σπασμένο πόδι...

Λέτε να το "ξαναπάρουμε το μονοπάτι"; (Σκέψεις πάνω στις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις)

1) Όσο κι αν δεν μας αρέσει, η αλήθεια πρέπει να λέγεται: όταν είσαι καταχρεωμένος, ελλειμματικός και με χαμηλή παραγωγικότητα, είσαι καταδικασμένος να ζεις με λιτότητα. Είτε κάνεις την "κωλοτούμπα" είτε το πας για "ρήξη".

Ο Σύριζα προεκλογικά, αλλά και τώρα, χαϊδεύει αυτάκια. Αυτό που λένε μερικοί, πως "ο κόσμος τέτοια θέλει ν’ ακούει", δεν είναι αριστερό επιχείρημα.

2) Στο Δημοψήφισμα θα ψηφίσουμε "ΟΧΙ"! Αυτό δεν το συζητάμε. Για πολλούς λόγους. Αλλά κυρίως γιατί πρέπει πάση θυσία να διαφυλαχτεί η αξιοπρέπεια του λαού μας. Στις 5 Ιούλη γράφουμε ιστορία και δεν πρέπει να κάνουμε κάτι για το οποίο θα ντρέπονται οι ερχόμενες γενιές. Οι κυβερνήσεις είναι αναλώσιμες. Το κύρος του κυρίαρχου λαού πρέπει να διαφυλαχθεί ως παρακαταθήκη για το μέλλον...

3) Βλέπω στο ίντερνετ πολύ ενθουσιασμό για το "ΟΧΙ". Αλλά ξέρω πως οι περισσότεροι με την πρώτη δυσκολία θα κιοτέψουν. Λίγοι είναι διατεθειμένοι να κάνουν πραγματικές θυσίες. 

Όταν, ρε φίλε, δεν μπαίνεις καν στον κόπο να ’ρθεις στη συγκέντρωση της πλατείας Συντάγματος, πώς να σε πιστέψω πως είσαι έτοιμος να γίνεις ήρωας; 

Ο Άρης Βελουχιώτης όταν πρωτοβγήκε στο κλαρί ήταν ειλικρινής. Προειδοποίησε τους χωριάτες πως ο δρόμος είναι στρωμένος με δάκρυ και αίμα. Οι κατακτητές θα σκοτώσουν ανθρώπους και θα κάψουν χωριά για αντίποινα. Δεν υποσχέθηκε ούτε καλοπέραση ούτε τσέπες γεμάτες λίρες. Η ρήξη κι η επανάσταση είναι εχτρίμ γκέιμ. Αν δεν "το ΄χεις" καλύτερα πήγαινε στη συναυλία στη Μαλακάσα κι άσε τα ηρωιλίκια...

4) Η "εσωτερική τρόικα" έπαιξε πολύ βρόμικο ρόλο. Την ώρα που η κυβέρνηση έδινε σκληρή μάχη, τα "μνημούνια" την απειλούσαν με "εκτελέσεις στο Γουδί"! 

Πόσο σκατόψυχος πρέπει να ’σαι, ρε γμτ μου, για να εύχεσαι να "νικήσει ο Σόιμπλε"; Και πόσο σκουλίκαρος είσαι όταν απ’ την μια πιέζεις την κυβέρνηση να υπογράψει "πάση θυσία" κι απ’ την άλλη περιμένεις στη γωνιά να την κατηγορήσεις για "φοροεπιδρομή"; Ερπετά, ε ερπετά!

5) Οι εποχές της κρίσεις έχουν και τα καλά τους. Αποκαλύπτεται η ποιότητα του καθενός μας. Τις τελευταίες μέρες "σούταρα" αρκετούς πρώην φίλους μου. Κάτι φιλελέδες που φωνάζουν να καταργηθεί η προστατευτική ομπρέλα του κράτους, αδιαφορώντας αν έτσι θα εξαθλιωθούν τα 2/3 της κοινωνίας μας. Τέτοιοι σκληρόκαρδοι άνθρωποι άνετα μπορούν αύριο να φορέσουν κουκούλα και να σε δείξουν με το δάχτυλο. Ας πιστεύουν ό,τι θέλουν. Φίλους δικούς μου δεν τους θέλω...

6) Με τους νεο-φιλελεύθερους πολύ φοβάμαι πως δεν θ’ αποφύγουμε τη μετωπική σύγκρουση. Και θα είναι και πολύ βίαιη. Πλέον η κοινωνία δεν μας χωράει όλους μας. Με δική τους ευθύνη. Αυτοί θέλουν να ανατρέψουν τις κοινωνικές ισορροπίες της μεταπολεμικής σοσιαλδημοκρατίας.

Ξέρω πως ελπίζουν (και σχεδιάζουν) να επιστρέψουν στην εξουσία με τη βοήθεια του ξένου παράγοντα. Μην το τολμήσουν! Τότε να ξέρουν πως, κι αν πέρασαν τόσα χρόνια, εμείς δεν το ξεχάσαμε το "μονοπάτι" που πήραν οι παππούδες μας.

Και τώρα δεν θα κάνουμε τα λάθη του παρελθόντος. Έχουμε διαβάσει πολύ ιστορία και τη χωνέψαμε. Κι είμαστε πιο έξυπνοι, πιο μορφωμένοι και πιο συνειδητοποιημένοι απ’ τους παππούδες μας. Και δεν έχουμε και τις πατσοκοιλιές του Άρη! Δηλαδή είμαστε ο συνδυασμός που "σκοτώνει"! 

Τώρα θα επιλέξουμε εμείς το χρόνο και τις συνθήκες της "τελικής αναμέτρησης". Δεν θα ξαναχάσουμε όπως τον Δεκέμβρη του ’44!

Α ρε κατακαημένη πατρίδα Ευρυτανία...

Λέτε το δόλιο το Μικρό Χωριό και πάλι ν’ ανταριάσει;

Η "δικιά μου Αθήνα" είναι πολύ ζόρικη! (Δ’) - Πριν γδυθώ μοιάζω αράπης!

Πολύ γουστάρω τις επαγγελματίες πουτάνες!

Αντιθέτως, σιχαίνομαι τις "κρυμμένες πόρνες". 

Αυτή που σε παντρεύτηκε ρε μαλάκα για να τη ζεις και να το ξύνει. 

Και κάτι γκομενίτσες που σου λένε με θράσος: "μικρή είμαι, σαν τα κρύα τα νερά, ε όχι και να πληρώσω το ποτό μου"!

Έχω ακούσει τις ιστορίες της ζωής πολλών πουτάνων. Οι περισσότερες είναι ψεύτρες παθολογικές (όπως όλες οι γυναίκες άλλωστε). Εννιά στις δέκα βγήκαν στο κλαρί μετά από βιασμό! Κόψτε κάτι ρε σεις...

Οι περισσότερες είναι κακοποιημένες, αλλά αφού πρώτα επέλεξαν το συγκεκριμένο "μονοπάτι".

Είδα μπροστά μου ένα "νταβά" ν’ αρπάζει μία απ’ τα μαλλιά, να της χώνει το κεφάλι στην τουαλέτα και να τραβάει το καζανάκι.

Οι περισσότερες έχουν βαθιές ουλές απ’ τον αγκώνα μέχρι τον καρπό. Είναι τα λεγόμενα "χαρακίδια". Χαρακώνονται με σπασμένα μπουκάλια ή ξυράφια για μαγκιά ή να δείξουν πόσο δυστυχισμένες νιώθουν...

Οι "καλοί πελάτες" έρχονται στην πρωινή βάρδια. Πριν αρχίσει το ωράριο του γραφείου, στο μεσημεριανό διάλειμμα ή αμέσως μετά το σχόλασμα. 

Εγώ πάω αργά το απόγευμα, μαζί με τους αλλοδαπούς εργάτες. Μας έχουν για φτύσιμο. Θέλουν μόνο να πάρουν τα λεφτά μας και να μας ξεφορτωθούν. 

Κάθονται ώρα στο μπάνιο και μας αφήνουν να βλέπουμε πορνοταινίες ελπίζοντας πως θα χύσουμε πριν έρθουν! Ένα άλλο γνωστό κόλπο είναι με το σφίξιμο των μπουτιών. Το κάνουν τόσο επιδέξια που χύνεις πριν καν μπεις μέσα τους.

Περιμένω υπομονετικά τη σειρά μου. Κάποια στιγμή μπαίνω στο δωματιάκι της. 

Φοράω ένα μαύρο μπλουζάκι. "Δεν σου είπα όχι άλλους αραπάδες!", βάζει τις φωνές η κοπελίτσα στην τσατσά...

"Ημερολόγιο λιποταξίας" (58) - Στην πόλη που ο Κεμάλ "έσκισε τη γάτα"!

Ο Πόντος στα τούρκικα λέγεται Τζανίκ-Ιλί, δηλαδή χώρα των Τζάννων που κατοικούσαν τον τόπο απ’ τα ρωμαϊκά χρόνια.

Στην άκρη του Πόντου, προς τα παλιά σοβιετικά σύνορα, λίγο πριν το Βατούμ, υπάρχει μια πόλη που λέγεται Αθήνα  Εκτός απ’ το όνομα δεν έχει κάποια αξιόλογη ιστορία. Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο την είχε βομβαρδίσει ο ρωσικός στόλος...

Αποφάσισα να διασχίσω όλο τον Πόντο ξεκινώντας απ’ την Πόλη. 

Το αντικρινό Σκούταρι είν’ η πρώτη ασιατική πολιτεία. Στο νεκροταφείο του θάβονταν επί αιώνες οι ουλεμάδες κι οι βεζύρηδες...

Περνάμε απ’ τη Νικομήδεια. Στα τούρκικα Ισμίτ. Ξεχωρίζει το υπέροχο τζαμί του Οθωμανού αρχιτέκτονα Σινάν, κατ’ απομίμηση της Αγιά Σοφιάς. 

Αν δεν κάνω λάθος η πόλη ιδρύθηκε από αποίκους Μεγαρείς κι ονομαζόταν Αστακός. Ο στρατηγός του Αλέξανδρου Λυσίμαχος την κατέστρεψε, για να την ξαναχτίσει ο Νικομήδης, πρώτος βασιλιάς της Βιθυνίας, που της έδωσε και τ’ όνομά του.

Η Μπολού είναι μια ορεινή, όμορφη και δροσερή πόλη. Το αρχαίο Βιθύνιον, η Κλαυδιούπολη των ρωμαϊκών χρόνων. 

Από δω καταγόταν ο Αντίνοος, ο νεαρός εραστής του αυτοκράτορα Αδριανού. Ο πιτσιρικάς πνίγηκε στο Νείλο κι ο αυτοκράτωρ απαρηγόρητος έδωσε εντολή να του στήσουν αγάλματα σ’ όλη την επικράτεια. Ένα σώζεται στο μουσείο της Ελευσίνας.

Στη χώρα των Παφλαγόνων δεσπόζει η πόλη Κασταμονή. Μάλλον απ’ τις λέξεις "Κάστρο Κομνηνού".

Επί Οθωμανών ήταν ένα απ’ τα ισχυρότερα κέντρα του μουσουλμανικού φανατισμού. Γι’ αυτό κι ο Κεμάλ επέλεξε τούτο το μέρος για να εξαγγείλει μερικές απ’ τις ριζοσπαστικότερες μεταρρυθμίσεις του όπως την ισότητα των φύλων και την υιοθέτηση της ευρωπαϊκής ενδυμασίας. 

Από τότε δεν ξαναφάνηκε στην πόλη σαρίκι...