Να σας γνωρίσω την Άθη τη ρεμπέτισσα (Β’) - Τα "Ιερά Κόπρανα"!

Καλά, στριφτό μουστάκι εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσε να διαθέτει η Άθη η Ρεμπέτισσα.

Αλλά υπάρχει κι ένα ακόμα εξάρτημα της ρεμπέτικης "οπλοθήκης" που αρνούνταν συνειδητά να έχει η Αθούλα: τη μαγκούρα!

Φτιαγμένη από χοντρό αγκαθωτό κλαδί παλουριάς ήταν σκληρή σαν ατσάλι.

Τη μαγκούρα οι μάγκες την κρεμούσαν επιδεικτικά στ’ αριστερό μπράτσο.

Και σαν την περνούσαν στο δεξί χέρι, ήταν ήδη μια απειλή...

Οι μαγκουροφόροι νταήδες ήταν τραμπούκοι και μπράβοι διάφορων πολιτικάντηδων της Δεξιάς.

Γι’ αυτό η Άθη, "ένεκα της ιδεολογίας", ποτέ δεν κουβαλούσε μαγκούρα!

Δεν τη γλύτωσε όμως τη διαγραφή απ’ το Κόμμα (ένα είν’ το Κόμμα!).

Γιατί, λέει, δεν συμβιβαζόντουσαν με τη "σοσιαλιστική ηθική" τ’ ανήθικα τραγούδια των χασικλήδων και του λούπεν προλεταριάτου που σιγοτραγουδούσε η Άθη στις συνεδριάσεις της Κεντρικής Επιτροπής...

Η Αθούλα ήταν μεγάλη καβγατζού.

Αλλά στους τεκέδες ποτέ δεν μάλωνε.

Άλλωστε δεν θα δεις ποτέ μαστούρη προκλητικό...

Ρούφαγε το χασισάκι της απ’ το μαρκούτσι με τρόπο χαριτωμένο και τελετουργικό.

Ο ναργιλές έκανε το κάπνισμα πιο λαφρύ γιατί το νερό λειτουργεί σαν φίλτρο.

Αλλά η Άθη ήταν μερακλού.

Συχνά αντί για νερό έβαζε γάλα γαϊδούρας...

Σαν όλους τους ρεμπέτες, η Αθούλα ήταν αμφί.

Πήγαινε μ’ αγόρια και κορίτσια.

Αλλά χρησιμοποιούσε μόνο τον "απαγορευμένο δρόμο".

Αυτόν τον υπέροχο καρπό του ανατολίτικου Πνεύματος.

Που μόνο οι λαοί της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχουν τις πνευματικές προϋποθέσεις να αξιολογήσουν και να εκτιμήσουν δεόντως.

Για αιώνες οι Δυτικοί θεωρούσαν αυτό το χούι "έσχατη βαρβαρότητα".

Τόσα ήξεραν τόσα έλεγαν.

Γι’ αυτό κι η Καθολική όστια φτιάνχεται από άνοστη φαρίνα.

Ενώ με τα Ιερά Κόπρανα του Δαλάι Λάμα κατασκευάζονται τα πιο περιζήτητα φυλαχτά των Βουδιστών!

Μπενίτο Μουσολίνι (Β’) - Ακόμα και στο Θεό έστελνε τελεσίγραφα!

Ο Μουσολίνι γεννήθηκε το 1873 στο Φορλί, μια περιοχή με έντονα πολιτικά πάθη.

Ο πατέρας του ήταν σιδηρουργός κι αναρχοσοσιαλιστής.

Ο γιος του έγινε πιο ακραίος αριστερός!

Τον βάπτισε "Μπενίτο" για να τιμήσει τον μεξικανό επαναστάτη Μπενίτο Σουάρεζ.

Ο νεαρός Μουσολίνι ήταν από μικρός βίαιος και καβγατζής.

Στο σχολειό είχε μαχαιρώσει δυο συμμαθητές του και λίγο αργότερα μια ερωμένη του.

Ανήκε στην ακραία σοσιαλιστική πτέρυγα.

"Η αναρχία είναι ο σκοπός κι ο σοσιαλισμός το μέσον", έλεγε.

Το 1902-1904 έζησε στην Ελβετία αλλά απελάθηκε απ’ το καντόνι της Βέρνης επειδή υποκινούσε το Συνδικάτο Οικοδόμων σε βίαιες απεργίες.

Παντρεύτηκε την κόρη της ερωμένης του πατέρα του, κι ας υπήρχαν βάσιμες υποψίες πως ήταν ετεροθαλής αδελφή του.

Ο γάμος αυτός τελέστηκε τρεις φορές! Το 1909 "σοσιαλιστικά, το 1916 "πολιτικά" και το 1925 "θρησκευτικά"...

Ο Μουσολίνι ως ασυμβίβαστος αναρχικός έλεγε πως "οι σφαίρες είναι σπουδαιότερες απ’ τις κάλπες"!

Δεν δίσταζε να τα βάζει και με τον Θεό!

"Ο Θεός", έλεγε, "δεν υπάρχει! Του δίνω 5 λεπτά περιθώριο να με κεραυνοβολήσει. Αν δεν με τιμωρήσει σ’ αυτό το διάστημα σημαίνει πως δεν υπάρχει!".

Σ’ ένα φυλλάδιο που κυκλοφόρησε έγραφε: "Η θρησκεία είναι ανήθικη και πρέπει να θεωρείται αρρώστια ή ψυχοπαθητικό φαινόμενο. Το Ευαγγέλιο κι η χριστιανική ηθική είναι δυο πτώματα... Εν συγκρίσει με τον κολοσσό Βούδα πόσο μικρός κι ασήμαντος φαίνεται ο Ιησούς που δίδασκε επί δυο χρόνια το Ευαγγέλιό του στα κατακάθια του όχλου της Παλαιστίνης...".

Υ.Γ.: Αν δεν μπορέσει ή δεν θελήσει το κράτος να εξαρθρώσει τη Χρυσή Αυγή, δεν πειράζει. Τους απογόνους της φασιστικής ΕΣΠΟ, των ΜΑΥδων και των Χιτών μπορούμε να τους κάνουμε και μόνοι μας ζάφτι! 

Μαζί με τ’ αδέλφια μας τους μετανάστες θα συγκροτήσουμε "Ομάδες Λαϊκής Αυτοάμυνας" και τότε τα ξαναλέμε! 

Δεν πρόκειται να την ξαναπάθουμε όπως οι παππούδες μας που οι φασίστες τους έσφαζαν σαν κοτόπουλα μέσα στα σπίτια τους μετά τη Βάρκιζα το 1945...

Μπενίτο Μουσολίνι (Α’) - Ο φασισμός είναι η πιο επικίνδυνη γελοιότητα!

Τι άνθρωπος αλήθεια ήταν αυτός ο Μουσολίνι;

Που τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα έκανε όλους τους Ευρωπαίους να παραμιλάνε;

Μέχρι κι ο Τσώρτσιλ είχε εκφράσει τον (υποκριτικό μάλλον) θαυμασμό του "για τον άνθρωπο που είχε αποτρέψει την επικράτηση του κομμουνισμού στην Ιταλία".

Και το 1938, όταν ο Χίτλερ υποδέχθηκε τον Μουσολίνι στο Βερολίνο και οργάνωσε για πάρτη του μια μεγαλειώδη συγκέντρωση, τον είχε αποκαλέσει "σπάνια ιδιοφυΐα, από κείνες που δημιουργούν την ιστορία και δεν δημιουργούνται απ’ την ιστορία"...

"Μπενίτο" σημαίνει "ευλογημένος και "Ντούτσε" αρχηγός, ηγέτης.

Ο Μουσολίνι είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο δείγμα παρανοϊκού που κατόρθωσε να πάρει την εξουσία καλλιεργώντας έναν χοντροκομμένο και γελοίο φανφαρονισμό.

Ήθελε να μετατρέψει τους Ιταλούς σε σκληροτράχηλους λεγεωνάριους, "σκληρούς, αδυσώπητους και θηριώδεις"!

Και τις Ιταλίδες σε ... χοντρές, γόνιμες και πολύτεκνες!

Δεν ανεχόταν τους εργένηδες.

Καθαίρεσαι τον στρατηγό Μπέρτι γιατί παρέμενε ανύπαντρος.

"Τι σόι στρατηγός είν’ αυτός που δεν φροντίζει για την πρώτη ύλη του πολέμου;", αναρωτιόταν.

Ο Μπενίτο πετούσε με βομβαρδιστικά αεροπλάνα, φορούσε μέρα-νύχτα τη στολή της φασιστικής πολιτοφυλακής, άφηνε μόνιμα αναμμένο το φως στο γραφείο του για να δείξει πως εργάζεται νυχθημερόν...

Συμβουλευόταν μια χειρομάντισσα, ήταν φοβερά προληπτικός κι όταν συναντούσε κάποιον που θεωρούσε γρουσούζη έπιανε τ’ αχαμνά του, κλασική κίνηση των Ιταλών κατά της γρουσουζιάς.

Αφιέρωνε πολλές ώρες κάθε μέρα προβάροντας εντυπωσιακές χειρονομίες, όπως να στέκεται με τα πόδια ανοιχτά, τα χέρια στη μέση και το πηγούνι προς τα έξω...

Απαγόρευε τις εις βάρος του γελοιογραφίες και υποχρέωνε τους δημοσιογράφους να τον προβάλλουν ως ημίθεο!

Όταν επισκέφτηκε την Αίτνα που είχε εκραγεί, κάποιος δημοσιοκόλακας έγραψε πως "ο χείμαρρος της λάβας σταμάτησε μπροστά στην ακόμη φλογερότερη ματιά του Ντούτσε"!

Σας κερνάω τζαϊνιστική ομελέτα, θέλετε;

Στο κρατίδιο Κουτζάρατ της Ινδίας επικρατεί η θρησκευτική αίρεση των Τζαϊνιστών.

Αυτών των φανατικών χορτοφάγων και ορκισμένων εχθρών της βίας, που περπατούν στο δρόμο χοροπηδώντας μην τυχόν και πατήσουν κανένα μυρμηγκάκι...

Κόβω βόλτες στα υπαίθρια μαγειρεία και ξαφνικά βλέπω τη λέξη "ομελέτα".

"Σλουρπ και γιάμι", σκέφτομαι, "ας χλαπακώσω μία στα γρήγορα"!

Πράγματι, αμέσως μου φέρνουν μια ωραία στρογγυλή ομελέτα.

Τρώω την πρώτη μπουκιά και μένω μαλάκας!

Αυτό δεν είναι ομελέτα, είναι κουρκούτι με λαχανικά!

"Πού είναι τα αυγά;", ρωτάω.

"Αυγά όχι, απαγορεύονται, εδώ μόνο χορτοφαγική ομελέτα!

Τελικά, για να επιβιώσεις στην Ινδία περισσότερο κι απ’ τα εμβόλια χρειάζεσαι χιούμορ...

Να σας γνωρίσω την Άθη τη ρεμπέτισσα (Α’) - Η "χαμομήλω"!

Η Αθούλα δεν είχε ξεπέσει στο περιθώριο.

Είχε επιλέξει συνειδητά το περιθώριο.

Το "κουρελο-προλεταριάτο" που ’γραφε κι ο Ριζοσπάστης το 1947, τότε που το Κόμμα τη διέγραψε.

Η Άθη ήταν κλασσική ρεμπέτισσα.

Απεχθανόταν τους μπουρζουάδες.

Δεν παντρευόταν, έδερνε, μαχαίρωνε, φούμερνε χασίσι, μίλαγε αργκό, ήταν σοδομίστρια.

Έκανε μπαμ από μακριά πως ήταν Αρβανίτισσα.

Ανήκε σ’ αυτή την αδούλωτη ράτσα, που την έτρεμαν ως κι οι Γενίτσαροι, κι είχαν τα όπλα για μπεγλέρι.

Λεπτή, μαλλί μπριγιαντίνη, χωρίστρα, μ’ ένα τσουλούφι στο μέτωπο να πέφτει μπρος στα μάτια.

Περπατάει λικνιστικά, μ’ ανασηκωμένο τον αριστερό ώμο, βλέμμα βαρύ, απροσδιόριστα απειλητικό, στο κεφάλι ρεπούμπλικα στραπατσαρισμένη, κίτρινο πουκάμισο, κόκκινη γραβάτα, παπούτσι "καθρέφτης", με καμάρα ίσα που να χωράει να περάσει ένα ποντίκι.

Στο ζωνάρι της το τσακμάκι, η καπνοσακούλα, το κομπολόι, το "κούφιο" (η διμούτσουνη πιστόλα) κι η "σιωπηλή" (το δίκοπο μαχαίρι).

Στις γιορτάδες η Άθη φορούσε τη "χαμομήλω", μια αρχαϊκή πιστόλα του προπάππου της...

Ινδία: η "Χώρα των Αγίων" (Γ') - Κι ο θαυματοποιός θέλει το τυρογαλάκι του!

Ο σουάμι-Μαχακρίσνα έχει τη φήμη πως είναι πάνω από 300 ετών!

Πίνει άφοβα τα ισχυρότερα δηλητήρια, αιωρείται πάνω απ’ τα νερά του Γάγγη, κρύβεται κάτω από τα κύματα, το κορμί του μένει εκτεθειμένο ώρες ατέλειωτες στον ανελέητο ινδικό ήλιο.

Αν και σπανίως τρώει, ζυγίζει πάνω από 150 κιλά!

"Το υλικό σώμα είναι συμπυκνωμένη ενέργεια", μας λέει, "γι’ αυτό μπορείς να το κάνεις ό,τι θέλεις".

Κυκλοφορεί πάντα ολόγυμνος χωρίς να έχει επίγνωση της γύμνιας του.

Η αστυνομία δεν τον κυνηγάει πλέον, τον θεωρεί ως "μεγάλο προβληματικό παιδί" και δεν τον αγγίζει.

Στην αρχή τον συνελάμβανε και τον έκλεινε φυλακή για προσβολή της δημόσιας αιδούς.

Ώσπου ένα πρωί τον βρήκαν να αιωρείται ολόγυμνος πάνω απ’ την ταράτσα του κελιού του.

Μια παρόμοια θαυματουργική αποφυλάκιση περιγράφουν παραδόξως και οι "Πράξεις των Αποστόλων" της Καινής Διαθήκης.

Ένας φουκαράς με πολύ κόπο ανοίγει δρόμο μέσα στο πλήθος.

Πέφτει στα πόδια του σουάμι, τ’ αγγίζει ταπεινά κι αμέσως θεραπεύεται!

Ο σουάμι νιώθει φοβερή εξάντληση. Έχασε πολύ ενέργεια προκειμένου να γιατρέψει τον φουκαρά.

Παραπατάει έτοιμος να σωριαστεί χάμω.

Του προσφέρουν αμέσως ένα τεράστιο δοχείο τυρόγαλο που το κατεβάζει μονορούφι και συνέρχεται!

Εμπρός καλό μου ημερολόγιο, γύρνα μας πίσω στην Ινδία - Καμηλοπορνό!

Διασχίζουμε την έρημο Θαρ κι ανταμώνουμε ένα καραβάνι από καμήλες, η μια δεμένη απ’ την ουρά της άλλης.

Αυτοκίνητα και νταλίκες τις προσπερνούν με ταχύτητα, αλλ’ αυτές ατάραχες συνεχίζουν το δρόμο τους με το κεφάλι ψηλά.

Αυτά τα ζώα πάντα με προβλημάτιζαν.

Πώς καταλήξανε σ’ αυτό το σχήμα και γιατί έχουν αυτή την αφυψηλού και υπεροπτική συμπεριφορά;

Λίγο παρακάτω συναντάμε ένα ιπποφορβείο για καμήλες.

Οι νομάδες φέρνουν τις θηλυκές καμήλες τους για ζευγάρωμα.

Το θέαμα είναι υπέροχο και προσελκύει τουριστικά γκρουπ που φωτογραφίζουν μανιωδώς.

Ένα είδος καμηλοπορνό...

Ο νομάς φέρνει τη θηλυκιά του, την γονατίζει στην άμμο και περιμένει όρθιος πλέκοντας ένα πουλοβεράκι.

Σε λίγο φέρνουν τον αρσενικό, τον καθίζουν πίσω απ’ τη θηλυκιά και προσπαθούν να τον "τακτοποιήσουν" σπρώχνοντάς τον πότε δεξιά και πότε αριστερά.

Είναι ένα τεράστιο ζώο αλλά μ’ ένα τοσοδούλι πέος, μυτερό σαν κινέζικο μολύβι.

Η θηλυκιά κοιτάζει απλανώς τον ορίζοντα κι ούτε καν σαλεύει.

Ο αρσενικός κάποια στιγμή αρχίζει να μουγκρίζει βγάζοντας κάτι ήχους σαν βουλωμένη αποχέτευση...