Δεν γεννήθηκε ακόμα αυτός που θα πιάσει κότσο Ορθόδοξο Χριστιανό!

Η σιωπή της άγριας φύσης του Θιβέτ άρχισε να μας τυλίγει.

Κάπου μακριά ακούγονται τα τύμπανα ενός βουδιστικού μοναστηριού.

Δυο παράξενοι τύποι με πλησιάζουν.

Ο ένας φορά την παραδοσιακή φορεσιά της περιοχής.

Μεγάλο μάλλινο μανδύα, το ’να χέρι χωμένο στο μανίκι ενώ τ’ άλλο μανίκι είναι δεμένο γύρω απ’ τη μέση του.

Σαν τους δικούς μας μάγκες του Ψειρή!

Ο δεύτερος φοράει ένα απλό δερμάτινο σακάκι.

Αποπνέουν μια φυσική παλικαριά, όχι έναν προσποιητό κουτσαβακισμό.

Θέλουν να μου πουλήσουν ντόπιο τυρί από γάλα γιάκ.

Είναι ξεραμένο και σκληρό σαν πέτρα.

Και τυλιγμένο σ’ επεξεργασμένο στομάχι κατσίκας, που μοιάζει με πετσί.

Δεν το θέλω.

Προσφέρονται να μου πουλήσουν κάτι μικρούς "αρχαίους" μπρούντζινους Βούδες.

Βρήκαν άνθρωπο να κοροϊδέψουν οι καράβλαχοι!

Ρε σεις, εγώ έβγαλα τη μεγάλη Ορθόδοξη Καλογερική Απατεονοσχολή!

Έχω ξεσκολίσει και ξέρω πώς οι εικόνες να φαίνονται "πανάρχαιες", πώς να κλαίνε, να αιμορραγούν, να μυροβλίζουν, να θαυματουργούν!

Κι έρχεστε εσείς νεούδια, που θάψατε τ’ αγαλματάκια δυο-τρία χρόνια στη λάσπη, να μου τα πουλήσετε για "αλεξανδρινά"!

Κάτι ξέκωλα κολάζουν και Βούδα!

Αν για τον ιστορικό Ιησού υπάρχουν τόσα ερωτηματικά και εκκρεμότητες, τότε τι να πούμε και για τον Βούδα!

Το πότε έζησε "παίζει"  μεταξύ 4ου και 6ου αι. π.Χ.

Αν δεχτούμε πως ο ιστορικός Βούδας έζησε στους ελληνιστικούς χρόνους τότε ανατρέπονται τα πάντα!

Πρέπει να ξαναγραφεί η παγκόσμια ιστορία των φιλοσοφιών και των θρησκειών...

Πάντως για τις καταπληκτικές ομοιότητες του Βουδισμού με το Χριστιανισμό και με πολλά ρεύματα της ελληνικής φιλοσοφίας θα μιλήσουμε σε επόμενη ανάρτηση.

Σήμερα θα πούμε δυο λόγια για τον τρόπο που Χριστιανοί και Βουδιστές αντιμετωπίζουν τη γυναίκα.

"Αν είναι να διαλέξεις αντίπαλο μεταξύ γυναίκας και διαβόλου", λέει ο πατρο-Κοσμάς ο Αιτωλός, "διάλεξε τον διάολο! Γιατί μόλις κάνεις το σταυρό σου αυτός θα εξαφανιστεί. Ενώ η γυναίκα όχι!".

Στη βουδιστική παράδοση οι γυναίκες είναι "ενσαρκώσεις ζώων" ή η "αιτία των πέντε εμποδίων"!

Όσοι έχετε διαβάσει την Καινή Διαθήκη θα θυμάστε πως ο Ιησούς κατηγορήθηκε πως είναι πολυφαγάς, πότης, κάνει παλιοπαρέες και συνεργάζεται με τον Βεελζεβούλ.

Τον Βούδα τον κατηγόρησαν πως γκάστρωσε μια άπειρη κοπελίτσα!

Καλά, πρέπει να 'χε πάθε σοκ ο άνθρωπος μιλάμε...

Για μένα ο Βούδας είναι η προσωποποίηση της ασεξουαλικότητας.

Θυμάμαι μια ψυχή, καλή της ώρα, που όταν μ' έβλεπε "αδρανή", φώναζε "Βούδααααα".

Ή "τι έπαθες? Βουδοποιήθηκες?".

Κι όταν έπαιρνα λίγο τα πάνω μου, αναστέναζε με ανακούφιση: "Ουφ, ξεβούδιασες επιτέλους!"...
 

Όπου κι αν πάω, ο Σταθμός Λαρίσης με πληγώνει....

Ο "Σταθμός Λαρίσης" της Λάσα είναι μια τεράστια αίθουσα στο κέντρο σχεδόν της πόλης.

Οι ταρίφες στη σειρά σε τραβάνε απ' το μανίκι και λένε διάφορες τιμές... 30 γιουάν, 20 γιουάν.

Παντού βλέπεις συγκροτήματα ξενοδοχείων και τεράστια τσιμεντένια μεγαθήρια.

Η σκόνη απ' τα εργοτάξια κάνει τη ζωή ανυπόφορη.

Οι περισσότεροι κυκλοφορούν στους δρόμους με ειδικές μάσκες...

Το φυσικό και πολιτισμικό περιβάλλον του Θιβέτ εξαφανίζονται βάναυσα.

Τα βουδιστικά μοναστήρια λειτουργούν και ως πανεπιστήμια.

Οι κινεζικές αρχές θεωρούν το μοναχισμό αντιπαραγωγικό και μετά βίας τον ανέχονται.

Κάνουν διάφορα καψόνια στους βουδιστές μοναχούς.

Π.χ. τους υποχρεώνουν να μελετούν ένα πεντάτομο έργο με την κομμουνιστική ιδεολογία!

Από περιέργεια μπαίνω σ' ένα διώροφο κλαμπ.

Στην πόρτα ένας μεγαλόσωμος μπράβος μάς κάνει σωματική έρευνα.

"Οι ντόπιοι συνηθίζουν να κουβαλάνε μαχαίρια", δικαιολογείται...

Στην πίστα κάποιες ξεβράκωτες λικνίζονται με γόβες στιλέτο.

Μια μπύρα κάνει γύρω στα 5 δολάρια.

Ένα μπουκάλι ουίσκι πάνω από 60.

Οι ντόπιοι το πίνουν ανακατεμένο με πράσινο τσάι.

Ασυνόδευτοι άντρες χαζεύουν τις ξεβράκωτες χορεύτριες που με τα γυμνά τους πόδια διαγράφουν τόξα πάνω απ' τα κεφάλια τους...

Λέω να σας φέρω ένα θηβετιανό μαστίφ....

Απ’ το Δυτικό Σταθμό του Πεκίνου παίρνουμε επιτέλους το τραίνο για Θιβέτ.

Η σιδηροδρομική γραμμή για Λάσα λειτουργεί απ’ το 2006 κι είν’ αναμφίβολα ένα μοναδικό τεχνολογικό επίτευγμα.

Κάθε κουκέτα με τη δική της τρισδιάστατη τηλεόραση και κάθε επιβάτης με τη δική του  παροχή οξυγόνου.

Σε μιάμιση μέρα φτάνουμε στο σταθμό Γκολμούντ (ή κάπως έτσι).

Από δω αρχίζει το πιο ενδιαφέρον μέρος του ταξιδιού.

Περνάμε απ’ τη διάβαση των βουνών Κουν Λου, που θεωρούνται "η ραχοκοκαλιά της Ασίας"!

Και μπαίνουμε στην απέραντη έκταση του Θιβετιανού Υψιπέδου.

Κάτι καφετιές φιγούρες ξεπετάγονται σ’ ένα λιβάδι.

Είναι το περίφημο και σπάνιο τσι-ρου, η θιβετιανή αντιλόπη, μια απ’ τις πέντε μασκότ της ολυμπιάδας του Πεκίνου.

Τριαντατρείς σήραγγες έφτιαξαν οι Κινέζοι για να μην διαταράξει το τραίνο τον βιότοπό της...

Αξίζει να ταξιδέψεις στο Θιβέτ με λεωφορείο ή, καλύτερα, με φορτηγό.

Στο τραίνο νιώθεις σαν χρυσόψαρο στη γυάλα.

Δεν κωλοπετσώνεσαι...

Απόψε έχουμε μνημόσυνα...

Τέτοιες μέρες πέθαναν πάνω-κάτω οι δυο μου παππούδες, οπότε επιβάλλεται να τους κάνω ένα μικρό αφιερωματάκι, διακόπτοντας την κινέζικη ταξιδιωτική λογοτεχνία...

Ο συνονόματος μου παππούς, απ' τη γενιά του πατέρα μου,  ήταν αυτό που λέμε "βαριά σκιά".

Το αντίθετο με μένα, που 'μαι τσιριμπίμ-τσιριμπόμ.

Είχε πολλά παιδιά, ήταν κατσικοκλέφτης και καταδικάσθηκε επί Μεταξά σε καταναγκαστικά έργα στα οχυρωματικά έργα της Μακεδονίας και καπάκι εξορία στη Νιό.

Μετά έγινε κλαρίτης, επί Κατοχής στον εφεδρικό ΕΛΑΣ, μετά τη Βάρκιζα στη "Λαϊκή Αυτοάμυνα", στο δεύτερο αντάρτικο στο "Δημοκρατικό Στρατό" και, ως ήταν επόμενο, πέρασε απ' το Έκτακτο Στρατοδικείο Λαμίας, καταδικάσθηκε εις θάνατον και εκτελέστηκε.

Του αφιερώνω το πρώτο τραγουδάκι του Γενίτσαρη...

Ο πατέρας της μάνας μου, δεν ασχολήθηκε με τα πολιτικά.

Κι έτσι γλύτωσε το απόσπασμα.

Αλλά πήγε λαθρομετανάστης στην Αμερική, Νέα Υόρκη, μόλις τέλειωσε ο Πρώτος Παγκόσμιος.

Εκεί τον περίμενε η ελληνική μαφία...

Έψαχναν "νέο αίμα", που δεν ήταν σεσημασμένο απ' την Αστυνομία.

Καταλαβαίνετε τώρα... ήταν η εποχή της ποτοαπαγόρευσης και της... "μες στα κούφια μου τακούνια, ηρωίνη ως τα μπούνια"....

Για ξεκάρφωμα δούλευε γκαρσόνι σε ελληνικό εστιατόριο στο Μπρονξ.

Θυμάμαι που μας διηγιόταν ιστορίες με πελάτες αράπηδες που έμπαιναν στο μαγαζί, κάθονταν στην καρέκλα και κάρφωναν το μαχαίρι στο τραπέζι...

Ορκιζόταν ο παππούς μου πως δεν έκανε φυλακή.

Αλλά εγώ δεν τον πίστευα...

Του αφιερώνω το δεύτερο τραγουδάκι.

Πατέντα Κινέζων ψαράδων!

Στο Γκουελίν το 'δα κι αυτό!

Μετά το βραδινό φαγητό κατεβήκαμε στο ποτάμι και περιμέναμε μέχρι να σκοτεινιάσει για τα καλά.

Τότε ανεβήκαμε σε μια σχεδία από χοντρούς κορμούς μπαμπού.

Πάνω της ένα μεγάλο καλάθι, μια καρέκλα επίσης από μπαμπού, και δυο δυνατά φώτα-πυροφάνια.

Ο ψαράς κρατούσε ένα μακρύ καλάμι που στις άκρες του ισορροπούσαν δυο μαυροπούλια-κορμοράνοι.

Όταν ανοιχτήκαμε στα βαθιά, τα δυνατά πυροφάνια τράβηξαν κοπάδια ψαριών.

Ο ψαράς αμέσως πέταξε στο νερό τους δυο κορμοράνους που το 'να τους πόδι ήταν δεμένο απ' το καλάμι με έναν δυνατό σπάγκο.

Τα πουλιά βούτηξαν στο νερό σαν τρελά.

Μόλις άρπαζαν στο ράμφος τους από ένα μεγάλο ψάρι, τ' αφεντικό τους τράβαγε τον σπάγκο, τ' άρπαζε με τα δυνατά του χέρια, τα κρατούσε πάνω απ' την καλαθούνα κι άρχιζε ν' αρμέγει το μακρύ τους λαιμό ώσπου το ψάρι έπεφτε μέσα...

Αυτό κράτησε περίπου τρεις ώρες...

Όταν βγήκαμε στη στεριά, διαπίστωσα πως εκτός απ' το ένα τους πόδι, οι κορμοράνοι ήταν δεμένοι και χαμηλά στο λαιμό για να μην καταπίνουν τα ψάρια!

Οι ψαράδες της περιοχής μάς είπαν πως τα πουλιά αυτά εκπαιδεύονται ειδικά για έναν περίπου χρόνο και μπορούν να ψαρεύουν για πάνω από 20 χρόνια...

Πάντως, το ΑΣΕΠ το ανακάλυψαν οι Κινέζοι!

Οι Κινέζοι νομίζουν πως τα ξέρουν όλα επειδή τους δίδαξαν τα πάντα οι αρχαίοι τους σοφοί!

Ποτέ δεν αναρωτήθηκαν πώς ζουν ή τι πιστεύουν οι άλλοι λαοί.

Για τον αρχαίο Κινέζο κάθε καινοτομία ήταν αμαρτία.

Μόνο μέσα απ' την μελέτη του παλιού μπορούσε ν' αναζητήσει το νέο.

Μόλις ο Κινέζος στριμωχτεί, την έχει έτοιμη τη λύση: "πίσω ολοταχώς"!

Όπως έλεγε κι ο δικός μας, ο μακαρίτης ο Χριστόδουλος...

Στην Κίνα οι ρήτορες θεωρούνταν χαμερπή πλάσματα.

Κι επικίνδυνα.

Η τήρηση των ηθικών αρχών δεν αρκούσε.

Απαιτούνταν κι η κόσμια εξωτερική συμπεριφορά.

Δεν βλέπεις π.χ. στο δρόμο άνθρωπο να ροχαλιάζει.

Απαιτείται και συγκράτηση συναισθημάτων.

Το γυμνό κι η θάλασσα δεν υπάρχει στην κινέζικη ζωγραφική.

Η θρησκεία τους είναι χωρίς Θεό και δόγματα.

Προτιμούν να λατρεύουν τους πατροπαράδοτους θεσμούς τους.

Χτίζουν ναούς για να λατρέψουν όχι θεότητες αλλά τους αρχαίους σοφούς τους.

Και πιο πολύ τον Κομφούκιο.

Μέχρι το 1911 για να γίνει κάποιος κρατικός αξιωματούχος έδινε αυστηρές εξετάσεις πάνω στα έργα του Κομφούκιου.

Σαν να εξεταζόμασταν εμείς στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη.

Στο μεταξύ, έμαθα τα δύο πρώτα ιδεογράμματα!

Λένε πως υπάρχουν περίπου 50.000 ιδεογράμματα.

Αλλά αν ξέρεις τα 1.000 μπορείς να διαβάσεις κινέζικα...