Παπα-Σεραφείμ, ιδού η Φουκουσίμα ιδού και το πήδημα!

Ο δέσποτας του Πειραιά, ως γνωστόν, έχει μια ιδιαίτερη σχέση με το Θεό!

Φαίνεται πως είναι κολλητάρια κι έχουν καθημερινή επικοινωνία.

Γι’ αυτό και ξέρει με κάθε λεπτομέρεια τι σκέφτεται και τι αισθάνεται ο Θεούλης ανά πάσα στιγμή.

Θυμάστε τις προάλλες που μας είχε ενημερώσει πως ο Κύριος θα θυμώσει πολύ αν κατοχυρώσουμε νομοθετικά τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων;

Σίγουρα θα του αποκάλυψε ο Θεούλης πως παρακολουθεί ανελλιπώς τις εργασίες του ελληνικού κοινοβουλίου, κι αν υποψιαστεί πως έχουμε κακή πρόθεση... θα μπαρουτιαστεί!

Αυτά τα θεία κολλητιλίκια έχουν δώσει μεγάλη αυτοπεποίθηση στον παπα-Σεραφείμ.

Γι’ αυτό πριν κάνα τέρμινο είχε προκαλέσει σε μονομαχία τον επίσκοπο των Ελλήνων ρωμαιοκαθολικών.

Τον κάλεσε ν’ αγιάσουν ο καθένας από ένα τσουκάλι νερό, κι οποιανού δεν μύριζε μετά από μερικές μέρες, αυτός και θα ήταν ο εκλεκτός του Θεού. 

Αυτό μου θύμισε τότε που πήγαινα στο Δημοτικό, και στα διαλείμματα πηγαίναμε στις τουαλέτες και καλούσαμε τους συμμαθητές μας σε μονομαχία: κατεβάζαμε τα παντελονάκια μας και μετράγαμε ποιος είχε το μεγαλύτερο πουλάκι...

Αλλά έχω να κάνω μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση στον παπα-Σεραφείμ.

Να πάρει τις αγιαστούρες, τα πετραχήλια κι όλα τα συμπράγκαλά του και να πάει στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας. Εκεί που πρόπερσι το τσουνάμι προκάλεσε ανεπανόρθωτες βλάβες στον πυρηνικό σταθμό κι ακόμα ξερνάει στη θάλασσα ραδιενέργεια.

Του δίνουμε όση ώρα θέλει να κάνει τα μαγικά του, να ρίξει μέσα όσους σταυρούς θέλει, μέχρι το νεράκι να γίνει πεντακάθαρο.

Μετά, επειδή θα ’χει κουραστεί ο άνθρωπος, θα πιεί δυο ποτηράκια νεράκι, μια και θα ΄χει γίνει εντελώς ακίνδυνο.

Και τότε θα βάλουμε και τους μετρητές να δούμε τα επίπεδα ραδιενέργειας στον ωκεανό.

Αν όντως έχει καθαρίσει, θα σκύψουμε ευλαβικά και θα φιλήσουμε το χέρι του παπα-Σεραφείμ και θα παραδεχτούμε πως φάνηκε κι η θρησκεία κάπου χρήσιμη στον κόσμο...

Αλλιώς, θα ’ναι ο πρώτος πυρηνοκίνητος δεσπότης της ιστορίας!

Πάλι διάσημος θα γίνει...

Ο "Ερμής του Πραξιτέλους"!

Το απογευματάκι μπεκρομεζεδιάσαμε μ' έναν παλιό φίλο απ' το στρατό.

Και θυμηθήκαμε τα παλιά, τότε, το 1991, που υπηρετούσαμε στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας.

Τα σαββατόβραδα πηδάγαμε τα σύρματα, καβαλάγαμε τις χιλιάρες και βουρ για τ' Αστέρια της Γλυφάδας που τραγούδαγε η Καιτούλα η Γαρμπή.

Εγώ καθόμουν στο πίσω μέρος της σέλας. Ήμουν πάντα ανισόρροπος και δεν το 'χα το δίτροχο.

Αλλά, παρότι μπασμένο, είχα τη γοητεία μου. "Ερμή τσέπης" με φώναζε μια γκομενίτσα, καλή της ώρα...

Επτά αγόρια ήμασταν, τι αγόρια δηλαδή, ολάκεροι άντρες γύρω στα 22.

Θανατηφόρα ερωτεύσιμοι, αλλά δεν το ξέραμε, ή μάλλον το υποψιαζόμασταν αλλά δεν αφήναμε το σαράκι του ναρκισσισμού να μας πάρει από κάτω.

Καυλοράπανα ήμασταν και γουστάραμε χοντρά νταλαβέρια κι άγρια ψηστήρια, κι ούτε απέξω δεν περνάγαμε από ντεκαβλέ μέρη που σύχναζαν πουριτάγκες.

Στα μαγαζιά που πηγαίναμε υπήρχε μια αίσθηση παρανομίας, μια καυλιάρικη προδιάθεση και χαμηλός φωτισμός. 

"Το ημίφως είναι το τσιράκι των δαιμόνων", που λένε κι οι καλογέροι...

Άγουρα ήμασταν ακόμα, αλλά το ερωτικό μας κοντεράκι είχε γράψει τα χιλιομετράκια του.

Είχαμε κάνει και τ' "ανομολόγητά" μας!

Πουρόγριες, τερατολαγνοία, κι άμα λάχαινε δεν λέγαμε "όχι" και στο φωτοστέφανο κανενός Αλκιβιάδη...

Παρθενορραφές δεν ήμασταν, και δεν κωλώναμε πουθενά.

Και τους τσαμπουκάδες μας είχαμε, και στις τουαλέτες στριμώχναμε τα τραβέλια και κάναμε στα γρήγορα κάτι πλακοψώλια ξεγυρισμένα...

Μέρα που ’ναι, ας ταξιδέψουμε νοερά πίσω στη μαγική Ινδία...

Έχουμ’ ακούσει για κυνομαχίες, για κοκορομαχίες, αλλά μόνο στην Ινδία βρίσκεις περιστερομαχίες και ορτυκομαχίες!

Οι τύποι γουστάρουν να βλέπουν ζώα να σκοτώνονται κι αυτοί να στοιχηματίζουν όλη την περιουσία τους...

Φοβεροί είναι και οι "μίμοι-χορευτές"!

Απίθανος ο "χορός της μισής κίνησης".

Κουνάνε μόνο το ένα πόδι, το ένα χέρι, το ένα μάτι, το ένα ρουθούνι και το μισό στόμα, ενώ το υπόλοιπο κορμί τους μένει ασάλευτο σαν πέτρα...

Οι Ινδοί είναι και φοβεροί ταχυδακτυλουργοί.

Παρακολούθησα ένα κολπάκι που δεν είμαι σίγουρος αν ήταν όντως ταχυδακτυλουργικό ή μια κλασική περίπτωση ομαδικής ύπνωσης.

Ο μάγος μάς δείχνει ένα κουκούτσι.

Κάνει κάτι άμπρα-κατάμπρα, κι απ’ το κουκούτσι ξεπετάγεται ένα βλαστάρι που μεγαλώνει ταχύτατα και σε λίγα λεπτά γίνεται ολόκληρο δέντρο.

Έρχεται ένας βοηθός του μάγου, πετάει μια θηλιά σ’ ένα κλαδί κι αρχίζει την αναρρίχηση ώσπου εξαφανίζεται μέσα στο παχύ φύλλωμα.

Ξαφνικά, απ’ το δέντρο αρχίζουν να πέφτουν ένα-ένα τα κομμένα μέλη του κομπάρσου... χέρια, πόδια κλπ.

Ο μάγος τα συγκεντρώνει, τα κολλάει, κι ο κομπάρσος, συναρμολογημένος πλέον, ξαναζωντανεύει!

Και κλείνω γι’ απόψε με τα καταραμένα ινδικά μυρμήγκια.

Είναι τεράστια και δαγκώνουν πολύ άσχημα, σα μαγκούστες!

Κάποιος μου ’πε πως πριν πολλά χρόνια οι χειρουργοί, όταν δεν είχαν ράμματα, ένωναν τα χείλη του τραύματος κι έβαζαν μυρμήγκια να τα δαγκώσουν σε μικρές αποστάσεις.

Αμέσως έκοβαν τα σώματα των μυρμηγκιών ώστε το κεφάλι με τις δαγκάνες τους να μείνει στερεωμένο στις σάρκες, σαν ράμματα...

Να σας τα πώ;

Χριστούγεν’ αδελφάκια μου, 

Φωτών παραμονή

στο σπίτι μου δεν βρίσκεται 

ούτε μπουκιά ψωμί!

Από μέρες κι από νύχτες

λεν πως θα μου δώσουνε

κανά δυο κιλά πατάτες

μήπως και με σώσουνε!

Ο Θεός να τα φωτίσει

όλα τα γειτονάκια μου

να μου δώσουν να μασήσουν

κάτι τα δοντάκια μου!

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά

χαρούπια ήρθανε πολλά

στο γουδί τα κοπανώ

και την πείνα μου ξεχνώ!

Μα σα θα φύγουν οι τροϊκανοί

θά βρει και ο Ψονθώ ψωμί.

Περιμένετε ως το Πάσχα

πεινασμένα μου εντεράκια

που θα φύγουν τα λαμόγια

και θα φάμε μακαρόνια!

Τότ’ εφτάζυμες κουλούρες

και λαγάνες τόσες δα

σαν το μπόι μας μεγάλες

θε να τρώμε μια βδομά!

Τώρα δώστε μου κι εμένα

ό,τι σας ευρίσκετε

είτε γρόσι είτε ρούβλι

να μ’ ευχαριστήσετε!

Να σας εξομολογηθώ την αμαρτία μου, εγώ δεν ήξερα τι θα πει μαγείρεμα!

Λεφτά υπήρχαν και τρώγαμε χαλαρά στο έξω...

Τώρα που στριμοκωλιάσαμε, φόρεσα ποδίτσα, αγόρασα κατοχικό τσελεμεντέ, κι έγινα σεφ!

Και σας προτείνω σούπερ κατοχική συνταγούλα: Ασουρές με πλιγούρι του Συσσιτίου!

Τον ασουρέ τον έφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες. Γίνεται από στάρι που βράζει μαζί με ξηρούς καρπούς και ρόδια μέχρι να μελώσει.

Υλικά:

1 πιάτο πλιγούρι του συσσιτίου 

Λίγα καρύδια και μύγδαλα

Λίγες σταφίδες μαύρες και ξανθές

Κανέλα

Για τους ζάμπλουτους, 1-2 κουταλιές πετιμέζι για να γλυκάνει.

Βάζετε το πλιγούρι να πάρει βράση.

Προσθέστε τα μύγδαλα, καρύδια, σταφίδες και το πετιμέζι διαλυμένο σε λίγο νεράκι.

Μόλις ξαναπάρει βράση κι αρχίσει να πήζει, το ρίχνεται σε άδεια κεσεδάκια γιαουρτιού,το πασπαλίζετε με κανέλα και κοπανισμένο καρύδι ... κι έτοιμο το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι!

Γίνομαι ιερέας του Βάκχου και ψάχνω για πνευματοκόρες!

Ας το πούμε όσο πιο απλά γίνεται: οι θρησκείες είναι ανθρώπινα δημιουργήματα, προϊόντα της δημιουργικής μας φαντασίας. Σας το βεβαιώνω εγώ που τις έχω φάει όλες με το κουταλάκι του γλυκού!

Ξέρω τι θα μου πείτε: τα βάσανα και τα άγχη της ζωής, οι αρρώστιες κι ο θάνατος είναι καταστάσεις δυσβάσταχτες για τους περισσότερους από μας. Χρειαζόμαστε κάποια παρηγοριά, έναν Θεό να στηρίξουμε τις τελευταίες μας ελπίδες...

Αλλά, βρε αδελφέ, αν είν’ έτσι, ας διαλέξουμε επιτέλους μια θρησκεία που θα μας κάνει το κέφι και θα μας αποφορτίζει!

Όλοι θα πεθάνουμε μια μέρα. Δεν βλέπω για ποιο λόγο πρέπει να πεθαίνουμε κάθε μέρα.

Οι Χριστιανοί θέλουν, ντε και καλά, να ζούμε καθημερινά με "δάκρυα μετανοίας" και "μνήμη θανάτου"!

Αμ δεν σφάξανε!

Για να είμαι ειλικρινής, τους λυπάμαι τους καημένους τους Χριστιανούς.

Όχι μόνο γιατί πετάνε τη μικρή ζωούλα τους στα σκουπίδια.

Αλλά και γιατί τον τελευταίο καιρό έχουν φάει πολύ ξύλο από την τεχνολογία και την επιστήμη! Κυρίως απ’ την παλαιοντολογία, τη γενετική και τη νευροβιολογία.

Δεν έμεινε τίποτα όρθιο απ’ τη χριστιανική πίστη. Ούτε ο κόσμος δημιουργήθηκε όπως λέει η Γραφή, ούτε προπατορικό αμάρτημα υπήρξε, ούτε πτώση, ούτε διάβολος, ούτε ψυχή υπάρχει, ούτε πνευματικός κόσμος, ούτε αμαρτία, ούτε τίποτ’ απ’ τα παραμύθια που μας σερβίριζαν οι θεολόγοι εδώ και 2000 χρόνια.

Μεταφυσικός άνθρωπος δεν υπάρχει (δυστυχώς για τους πλατωνιστές και τους χριστιανούς)! 

Μόνο βιολογικός!

Όλα όσα ως τώρα λέγαμε "ψυχή", "συνείδηση", "συναισθήματα", "χαρακτήρα", "νοοτροπία", "συνήθειες και έξεις", όλα μα όλα είναι ανώτερες λειτουργίες του εγκεφάλου.

Το "πνεύμα" πάει! Μας τέλειωσε! Θεός σχωρέστο.

Οι καημένοι οι Χριστιανοί βλέπουν πως στο σύγχρονο κόσμο δεν υπάρχει θέση γι’ αυτούς.

Γι’ αυτό γκετοποιούνται, μιλάνε πλέον μόνο μεταξύ τους, απομονώνονται στο νησάκι τους και χώνουν σαν τη στρουθοκάμηλο το κεφάλι τους στο χώμα, βάζοντας τσιμέντο γύρω-γύρω μην τυχόν κι ακούσουν ή δουν κάτι διαφορετικό!

Οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει και την παραμικρή ρωγμή στην καρακοσμάρα τους είναι επικίνδυνο!

"Για μας είναι όλα τα ζητήματα λυμένα!", σου λένε, και σε διαγράφουν από "φίλο" στο φέις, μην τους μεταδόσεις το μικρόβιο της αμφιβολίας.

Όλα όσα λέω είναι αυτονόητα στις υπόλοιπες δυτικές χώρες, εκτός απ’ το Τέξας, τη Νεβάδα και τη Γιούτα της Αμερικής.

Αλλά η Ελλαδίτσα μας είναι ιδιαίτερη περίπτωση: πέρασε κατ’ ευθείαν απ’ τον μεσαίωνα στη νεότερη εποχή, χωρίς να βιώσει και ν’ αφομοιώσει το πνεύμα της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού.

Γι’ αυτό και ζούμε κάποια γεγονότα απείρου κάλους.

Όπως, λ.χ., κάθε Πάσχα να ’ρχετε στην Αθήνα με πτήση τσάρτερ το Άγιο Φως και στο αεροδρόμιο να το υποδεχόμαστε "με τιμές αρχηγού κράτους": απλώνεται κόκκινο χαλί, μουσική μπάντα παίζει ταρατατζούμ, στρατιωτικό άγημα παρουσιάζει όπλα και υπουργοί της κυβέρνησης στέκονται κλαρίνο!

Είναι αυτοί που την επόμενη μέρα θα πάρουν αποφάσεις για τις ζωές μας...

Ο Διόνυσος θα ξαναγυρίσει στην Ελλάδα, να μου το θυμηθείτε!

Σας έχω ξαναπεί για έναν φίλο μου, γόνο παμπάλαιης αθηναϊκής οικογένειας, εβραϊκού θρησκεύματος.

Άνθρωπος καλλιεργημένος, κοσμοπολίτης, ψύχραιμος και χαμηλών τόνων, αλλά και πιστός στη θρησκεία του.

Χθες το απόγευμα πίναμε τα ζεστά μας σπίτι του και κουβεντιάζαμε για τα πάντα.

Όπως συνήθως, κάποια στιγμή το γυρίσαμε και στα θρησκευτικά.

Για πρώτη φορά τον είδα να χάνει την ψυχραιμία του.

Σε μένα μιλούσε, αλλά ουσιαστικά απευθυνόταν σ’ όλους τους χριστιανούς:

"Αφήστε μας, επιτέλους, στην ησυχία μας!", φώναξε. "Εμείς σας ενοχλούμε; Με ποιο δικαίωμα κάνατε Θεό σας έναν Ιουδαίο και κατηγορείτε εδώ και 2000 χρόνια όλους τους Εβραίους ως δολοφόνους; Θα σας άρεσε αν εμείς λέγαμε πως Μεσσίας μας ήταν ο Σωκράτης, πως γεννήθηκε στη Βηθλεέμ απ’ το γένος Δαβίδ, πως για κάποιο λόγο ήρθε στην Αθήνα κι εσείς τον σκοτώσατε; Και διαδίδαμε σ’ όλο τον κόσμο πως οι θεοκτόνοι Έλληνες είναι υπεύθυνοι για όλες τις συμφορές;".

Δεν έχει και πολύ άδικο ο άνθρωπος.

Όντως, είναι πολύ άτιμο το γένος των Χριστιανών!

Αλλά κάπου είχε λάθος και του το είπα:

"Κοίτα φίλε, δεν ήρθαμε εμείς στην πατρίδα σας να σας πάρουμε τον Ιησού και να τον κάνουμε Θεό μας. Εσείς τον φέρατε στα μέρη μας με κάτι Παύλους, Σαύλους και το σκοτεινό συναπάντημα! Οι δικοί μας πρόγονοι είχαν τη θρησκεία τους, έκαναν χαβαλέ με τους γκομενιάρηδες θεούς τους και κουτσοπέρναγαν τη ζωούλα τους με νταούλια και ζουρνάδες. Από τότε που ήρθατε εσείς και μπαστικωθήκατε στο σβέρκο μας, και μας φορέσατε κολάρο τους Γιαχβέδες και τα υποπροϊόντα του, μαύρισε η ψυχή μας! Οι Μαινάδες κλείστηκαν στους γυναικωνίτες κι ο θεός Πρίαπος υπέστειλε τη σημαία του! Μη ρίχνεις σε μας όλο το φταίξιμο. Φταίμε κι εμείς φταίτε κι εσείς φταίει κι ο φίλος μας ο ... Χατζη-μουρτζουφλής!"...

Ας πάρουμε τώρα μια τζουρίτσα διονυσιακής ατμόσφαιρας. Με τον νταουλιέρη Σιληνό και τα παλικάρια του τους Σάτυρους...

Δεν έχουν τέλος τα παραμύθια των Χριστιανών!

Από προχθές που άρχισα να γράφω για την ανυπαρξία της ψυχής και την παρθενία της Θεοτόκου δέχθηκα δεκάδες μέιλ.

Παραδόξως τα περισσότερα ήταν ενθαρρυντικά!

Αυτό δείχνει πως η κοινωνία μας αρχίζει να ωριμάζει και να γίνεται πιο έτοιμη από ποτέ ν’ ακούσει την "πικρή αλήθεια", χωρίς να σοκαριστεί.

Μου ζητάτε να κωδικοποιήσω όλα τα ψεύδη ή τις ανακρίβειες της Χριστιανικής Εκκλησίας.

Μα από πού ν’ αρχίσω και πού να τελειώσω ρε παιδιά;

Ψεύδος είναι πως ο Ιησούς γεννήθηκε στη Βηθλεέμ. Η μεγάλη απογραφή που διέταξε ο Καίσαρας, για την οποία υποτίθεται πως η Αγία Οικογένεια πήγε στη Βηθλεέμ, έγινε δέκα χρόνια μετά τη γέννηση του Ιησού.

Ψέμα και το άστρο της Βηθλεέμ. Η σύζευξη των τριών πλανητών Άρη-Ερμή-Αφροδίτης, που προκάλεσε ένα εντυπωσιακό ουράνιο φαινόμενο, έγινε 6 χρόνια πριν τη γέννηση.

Ψέμα και η προσκύνηση των Μάγων. Αυτό είναι ένα κατασκεύασμα της Εκκλησίας της Περσίας για ν’ αποδείξει πως δήθεν η χριστιανική πίστη δεν είναι ασύμβατη με την επίσημη περσική θρησκεία, την Αστρολατρεία.

Ψέμα και η φυγή στην Αίγυπτο. Γι’ αυτό και ο Λουκάς γράφει πως αμέσως μετά τη γέννηση και την υπαπαντή η οικογένεια του Ιωσήφ πήγε κατευθείαν στη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας.

Τεράστιο ψέμα και η υποτιθέμενη σφαγή των ... χιλιάδων νηπίων.

Όλ’ αυτά κατασκευάστηκαν από τους Χριστιανούς για ν’ αποδειχθεί πως επαληθεύτηκαν οι προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης. Γι’ αυτό βάφτισαν τον Ιησού και Εμμανουήλ, τον έστειλαν να γεννηθεί σε μια σπηλιά της Βηθλεέμ, τον πέρασαν μια βολτούλα από την Αίγυπτο κι έσφαξαν και 10.000 νήπια γιατί, κατά την προφητεία, έπρεπε να κλάψει κι η Ραχήλ!

Ας πω και δυο λογάκια για ένα λιγότερα γνωστό χριστιανικό ψέμα.

Όπως είναι ιστορικά εξακριβωμένο, το αναφέρει ρητά και η Επιστολή του Βαρνάβα (που γράφτηκε μεταξύ 70-130 μ.Χ), το σχήμα του πραγματικού-ιστορικού σταυρού του Ιησού είχε σχήμα ελληνικού ταφ κεφαλαίου (δηλαδή "Τ").

Οι πρώτοι όμως Χριστιανοί προτίμησαν να χρησιμοποιούν τον σταυρό που ξέρουμε και σήμερα, με το οριζόντιο ξύλο να τέμνει το κάθετο λίγο πάνω απ’ τη μέση (συμβολικός σταυρός).

Αυτό το έκαναν γιατί το "Τ" ήταν ήδη καπαρωμένο και το χρησιμοποιούσε ως ιερό σύμβολο μια άλλη μυστικιστική-αποκρυφιστική λατρεία.

Τα χρόνια πέρασαν και το σχήμα του πραγματικού σταυρού ξεχάστηκε.

Ώσπου φτάνουμε στον 4ο αιώνα που ο Μεγάλος Κωνσταντίνος αποφασίζει να μετατρέψει τον Χριστιανισμό σε επίσημη αυτοκρατορική λατρεία.

Ένα ειδικό επιτελείο αναλαμβάνει να κατασκευάσει εκείνους τους μύθους που θ’ αυξήσουν το κύρος και το γόητρο της νέας θρησκείας.

Μεταξύ αυτών των μύθων περιλαμβάνεται και η "εύρεση του Τιμίου Σταυρού"!

Το σχέδιο ήταν σχετικά απλό: θα θάβονταν ένας σταυρός σ’ έναν λόφο της Ιερουσαλήμ κι η μάνα του Αυτοκράτορα, κατόπιν οράματος βεβαίως, θα υποδείκνυε το σημείο κι εκεί θαυματουργικώς θα ανακαλύπτονταν ο Τίμιος Σταυρός.

Αλλά για να υλοποιηθεί το σχέδιο έπρεπε πρώτα να κατασκευαστεί ένας σταυρός.

Τι σχήμα θα είχε; Μα τι άλλο απ’ αυτό που χρησιμοποιούσαν ήδη οι Χριστιανοί;

Έλα όμως που, όπως προαναφέραμε, οι Χριστιανοί χρησιμοποιούσαν τον συμβολικό κι όχι τον πραγματικό σταυρό σχήματος "Τ";

Οπότε, την πάτησαν σαν αγράμματοι κι "ανακάλυψαν" έναν σταυρό σαν αυτόν που ξέρουμε σήμερα κι όχι σαν αυτόν που πραγματικά σταυρώθηκε ο Ιησούς.

Και το ψεύδος, από αυτοκρατορικό έγινε εκκλησιαστικό, και συνέχισε ανά τους αιώνες αυξημένο και βελτιωμένο!

Με τις υγείες μας...