Έτσι με μάθαν!

Κάπου στην άκρη του μυαλού μου

πάντα υπήρχε η υποψία:

"κάτι δεν πάει καλά με μένα"...

Και μια μέρα

η υποψία έγινε βεβαιότητα,

κι άνοιξα το κεφάλι μου

κι είδα το μυαλό μου

και τρόμαξα!

Ήταν γεμάτο "πρέπει",

πολλά "πρέπει", όλο "πρέπει".

Ακόμα και πριν γεννηθώ

με μάθαιναν πως "πρέπει"!

Κι απ’ όλα τα "πρέπει"

ένα ξεχώριζε

κι ήταν πάνω σε θρόνο ολόχρυσο,

βασιλικό:

"Πρέπει να ’μαι ένας φαλλός!".

Πάντα ένας φαλλός εν στήσει.

Για την οικογένεια,

την πατρίδα,

το στρατό!

Πάντα, για όλ’ αυτά

και για πολλά ακόμη

έπρεπε να ’μαι ένα φαλλός εν στήσει.

Η μοίρα μου όλη ένας φαλλός ορθωμένος!

Το αιδοίο -έτσι με μάθαν-

σέβεται, υπακούει, υποκύπτει

μόνο εν στήσει σαν είναι ο φαλλός!

Το πέος μου, η δύναμή μου!

Κι η γυναίκα...

απλά ένα αιδοίο.

Μπροστά στο πέος ένα δέος!

Έτσι με μάθαν...

Στο κορίτσι της Φοιτητικής Εστίας Ιλισίων (Ο Χωρισμός)

Στην τσέπη μου βρήκα

μικρά κοχύλια του γυαλιού,

της χθεσινής μας έκστασης

ανάμνηση.

Σχεδόν αγγίζω το Χωρισμό,

λέξεις άπιαστες,

μορφασμοί πικρού ονείρου...

Μες στα Ιλίσια σ’ αποζητώ

λευκής μνήμης απόμακρο φως.

Η πίκρα του Χωρισμού

και μαύρα πουλιά βολοδέρνουν γύρω μου...

Στάλες σιγανής βροχής

στο διψασμένο μου στόμα,

κι εγώ...

της πολύβουης πόλης

εραστής παντέρημος.

Προσδοκίες ατέλειωτες,

ολόστεγνα χείλη,

το νερό γλυφό

στεγνώνει στο στόμα μου...

Χθες, δίπλα σου,

άφθαρτες ώρες του πάθους

μακραίνουν στου χρόνου την αδιαφορία.

Πελάγου αύρα ανέδυδες,

μυστική της ψυχής μέθη.

Ακτίνες ζεστές του ήλιου ήσουνα

που θέριευαν ξυπνημένους πόθους

στο στόμα φέρνοντας

γεύση αγάπης...

(Άξιζε να κρατήσουν

το άνθος της αγάπης

τα χέρια που το μάδησαν;)

Επιπόλαιη νιότη,

απ’ τους φοιτητικούς

συνεπαρμένη οίστρους

αναπάντητο άφησες 

της ψυχής μου το κάλεσμα...

Και τώρα...

συντροφιά μου οι άδειες ώρες.

Θλιμμένης προσμονής

χαμένου παράδεισου

μοναχικές νύχτες.

(Αύριο, στον ήλιο, στο φως

λευκές ιέρειες θα με θωπεύσουν

στο λόφο των Μουσών...)

Ποιοι και γιατί έκαναν τη λεγόμενη "Επανάσταση του '21"?

Σύμφωνα με τον "εθνικό μύθο" οι Έλληνες επαναστάτησαν κατά των Τούρκων για να κερδίσουν τη λευτεριά τους και να ιδρύσουν ελληνικό κράτος.

Αστεία πράγματα... Ειδικά εκείνη την εποχή που οι λέξεις "Έλληνας" και "εθνικό κράτος" ήταν εντελώς άγνωστες σε όσους ζούσαν σε τούτα τα μέρη...

Βέβαια, οι άνθρωποι σήκωσαν τα όπλα κι ο τόπος μπαρούτιασε, αλλά για λόγους άλλους, πολλούς, διάφορους  και αντιφατικούς.

Οι απλοί "αγωνιστές", στη συντριπτική τους πλειοψηφία Αρβανίτες, ήταν αποκλειστικά μισθοφόροι. Τα δυο πρώτα χρόνια του "Αγώνα" αμείβονταν με τα λάφυρα και τη λεία των τούρκικων κάστρων, και στη συνέχεια απαιτούσαν κανονική μισθοδοσία, αλλιώς γύριζαν στα χωριά τους.

Οι οπλαρχηγοί, εκτός της μερίδας του λέοντος απ' την πολεμική λεία, φιλοδοξούσαν να ιδρύσουν τα δικά τους "καπετανάτα", "βιλαέτια", "αρματολίκια". Ονειρεύονταν τον εαυτό τους "πρίγκιπα", "δούκα", "δεσπότη", "πασά" σε μια περιορισμένη αλλά ολοδικιά τους γεωγραφική περιφέρεια...

Οι "Φιλικοί", πιο κοντά στις ιδέες του Ρήγα, σχεδίαζαν μια πανβαλκανική χριστιανική επανάσταση με τη βοήθεια της "ομόδοξης Ρωσίας". Γι' αυτό ξεκίνησαν την προσπάθειά τους απ' τη Μολδοβλαχία. Αλλά απέτυχαν παταγωδώς. Ούτε την ενότητα των Χριστιανών εξασφάλισαν (οι Ρουμάνοι κινήθηκαν αυτόνομα και συγκρούστηκαν με τους Ρωμιούς) ούτε τη ρώσικη συνδρομή πέτυχαν. Γι' αυτό και στη συνέχεια παραμερίστηκαν.

Οι καραβοκυραίοι Αρβανίτες των νησιών έβλεπαν πως η πειρατεία, απ' την οποία πλούτιζαν, δεν είχε μέλλον. Οι μεγάλες ναυτικές δυνάμεις, και ιδίως η Αγγλία, ήταν αποφασισμένες να επιβάλλουν την ασφάλεια των εμπορικών θαλάσσιων δρόμων. Γι' αυτό έπρεπε να ετοιμαστούν "για την επόμενη μέρα". Σκέφτηκαν να γίνουν "πολιτικοί αφέντες του Αιγαίου" κι έτσι ρίχτηκαν στον "Αγώνα". Κι όταν οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν επί Καποδίστρια, δεν δίστασαν να μπουρλοτιάσουν οι ίδιοι τον "Εθνικό Στόλο"!

Οι δεσποτάδες κι οι ηγούμενοι των μοναστηριών, παρά τις αρχικές τους επιφυλάξεις, τελικά μπήκαν κι αυτοί στη μάχη. Κατ' αρχήν για να σώσουν τα τομάρια τους. Ήταν σταμπαρισμένοι συνεργάτες των Τούρκων και είχαν στοχοποιηθεί. Όταν κατάφεραν να διασωθούν και να συμπορευθούν με τους οπλαρχηγούς, την είδαν αλλιώς: καλά τα οθωμανικά προνόμια, αλλά τώρα θα μπορούσαν να πετύχουν κάτι περισσότερο. Καλό να είσαι "προνομιούχος" αλλά ακόμα καλύτερο να ελέγχεις ο ίδιος το δοβλέτι...

Οι παμπόνηροι Φαναριώτες ευελπιστούσαν να ιδρύσουν στη νότια Βαλκανική μια "ρωμέικη ηγεμονία", όπως εκείνη της Μολδοβλαχίας, όπου οι ίδιοι θα αναλάμβαναν να ηγεμονεύουν. Στη χειρότερη, αισιοδοξούσαν να ιδρυθεί ένα μικρό Βασίλειο με ξένο βασιλιά όπου οι ίδιοι θα στελέχωναν την αυλή του.

Κι ερχόμαστε στη μικρότερη αλλά σημαντικότερη ομάδα: αυτή των λιγοστών διανοούμενων και πολιτικών, που είχαν σπουδάσει και ζήσει στο εξωτερικό, είχαν ασπαστεί πολλές απ' τις ιδέες του Διαφωτισμού, γνώριζαν τα νέα ιδεολογικά ρεύματα της Δύσης αλλά και τα μυστικά της ευρωπαϊκής διπλωματίας. 

Στις ξένες αυλές και κυβερνήσεις είχε ληφθεί η απόφαση να διαλυθεί η Οθωμανική Αυτοκρατορία, αυτός ο "Μεγάλος Ασθενής" όπως τον αποκαλούσαν. Μόνο που η διάλυση θα έπρεπε να μην γίνει με πρωτοβουλία των καρμπονάρων!

Αυτοί οι λιγοστοί Ρωμιοί συνέλαβαν και προώθησαν την υλοποίηση της ιδέας για δημιουργία "Ελληνικού Κράτους", με τους ίδιους πρωθυπουργούς... εννοείται! Δεν επέλεξαν το όνομα "Ρωμυλία" γιατί οι Ευρωπαίοι είχαν ταυτίσει τη λέξη "Ρωμιός" με τον "απολίτιστο και αντιδυτικό Ορθόδοξο Χριστιανό". Δεν υπήρχε περίπτωση να τον βοηθήσουν. Αντίθετα, κατουριόταν πάνω τους όταν άκουγαν τη λέξη "Ελλάδα"!

Κι έτσι... βαφτίστηκε "Έλληνας" κι ο Αρβανίτης οπλαρχηγός Γκούρας που, σύμφωνα με τη μαρτυρία του αυστριακού πρόξενου, "μύριζε χειρότερα κι από τράγο, και δεν μιλούσε σαν άνθρωπος αλλά μούγκριζε σα θηρίο"...

Ψέμα ήταν το "Ελευθερία ή Θάνατος"!

Αν έχετε εθιστεί στο παραμύθιασμα και δεν αντέχετε την αλήθεια, μη διαβάζετε παρακάτω.

Για να συγκροτηθεί σε κράτος η πανσπερμία φυλών που κατοικούσαν τούτο τον τόπο έπρεπε να κατασκευαστούν μυριάδες "εθνικοί μύθοι".

Αλλά η υπερδοσολογία του ψεύδους δημιούργησε ένα τέρας: τον σύγχρονο "Ελληνάρα", που αν δεν τον "σκοτώσουμε" έγκαιρα... την έχουμε βαμμένη!

Οι αθεόφοβοι αρχιψεύτες μέχρι και τον Θούριο του Ρήγα πλαστογράφησαν! Εκεί που ο Ρήγας έλεγε "χριστιανοί και Τούρκοι ξεσηκωθείτε κατά του τυράννου", το έκαναν "Έλληνες  ξεσηκωθείτε κατά του τυράννου"...

Και πλαστογράφησαν όλα τα κείμενα και τα βιβλία, δικά μας και ξένα, κι όπου υπήρχε η λέξη "Ρωμιός" ή "Γρεκός", το έκαναν ... "Έλληνας"!

Γιατί έπρεπε να μας γίνει πλύση εγκεφάλου... πως, και καλά, είμαστε απόγονοι του Περικλή και του Αριστοτέλη! Με το ζόρι Έλληνες δηλαδή!

Νομίζω πως ως λαός έχουμε ενηλικιωθεί. Θα την αντέξουμε την αλήθεια. Ακόμα κι ο "Ελληνάρας", αφού φάει μια φρίκη, θα έρθει στα ίσια του, θα ισορροπήσει και θα αισθανθεί καλύτερα. Κατά βάθος το ξέρει πως είναι μια όρθια μαϊμού, πως δεν έχει καμιά σχέση με τον Δημόκριτο και τον Αρχιμήδη...

Γνωρίζω πως υπάρχουν άνθρωποι με κύρος και τεράστια μόρφωση που ξέρουν πολύ καλά τι ακριβώς έγινε το 1821. Ποιοι ήταν αυτοί που έκαναν τη λεγόμενη "επανάσταση", για ποιους λόγους, τι προέκυψε στην πορεία, πως εξελίχθηκε το πράμα και πού τελικά κατέληξε.

Εμένα μου έφαγε πολλά χρόνια μελέτης για να βγάλω άκρη. Αλλά δεν έχω το ειδικό βάρος να πάρω μια τέτοια πρωτοβουλία.

Μπορώ όμως να σας βάλω λίγο στο νόημα με κάποια παραδείγματα.

Όπως, π.χ., με αυτό που άρχισε να γίνεται κυρίως μετά τον πρώτο χρόνο της "επανάστασης". Όταν το πλιάτσικο και τα λάφυρα ελαττώνονταν, οι "αγωνιστές" άρχισαν να στέλνουν τελεσίγραφα στους αρχηγούς τους: "Ή μας πληρώνετε γερό μεροκάματο, ή διαλάμε το στρατόπεδο, τα κάνουμε πλακάκια με τους Τούρκους και γυρνάμε στα χωριά μας!"...

Με άλλα λόγια...  χεσμένη την έχουμε την ελευθερία, τους σταυρούς, τα ιερά και τα όσια! Ή πέφτουν τα γρόσια, ή παρατάμε τα φλάμπουρα και γυρνάμε στην παλιά μας τέχνη κόσκινο... τη ληστεία!

Βέβαια, την περίοδο εκείνη παιζόταν χοντρό γεωπολιτικό παιχνίδι, η Οθωμανική Αυτοκρατορία έπρεπε να πετσοκοφτεί, γι' αυτό έπεσαν και τα "δάνεια του αγώνα", για να στουμπώσουν οι "αγωνιστές της ελευθερίας" και να μην τα παρατήσουν.

Κι όταν ο Ιμπραήμ είχε ήδη καταπνίξει την "επανάσταση", αναγκάστηκαν οι "Μεγάλες Δυνάμεις" να επέμβουν με το στόλο τους για να δώσουν τη λύση...

Υ.Γ.: Στη φώτο βλέπετε τον Σουλιώτη αλβανόφωνο Μάρκο Μπότσαρη με πλήρη αλβανική περιβολή (Τόσκικη). Σκοτώθηκε στην πατρίδα μου, το Καρπενήσι. Κάθε χρόνο πηγαίναμε με το σχολείο και καταθέταμε στεφάνι στο τόπο που έπεσε. 

Ποτέ δεν μας είπαν πως ήταν Αλβανός, πως μιλούσε αλβανικά και πως μόλις σκοτώθηκε, οι Σουλιώτες πολεμιστές του τα έκαναν πλακάκια με τους Τουρκαλβανούς συμπατριώτες τους και γύρισαν στο Μεσολόγγι αδιαφορώντας για την τύχη του Καρπενησίου. Άλλωστε το Καρπενήσι δεν ήταν ... Σουλιωτοχώρι! 

Κατά την εθνική μυθολογία, οι Αλβανοί "αγωνιστές του ΄21" πρώτα έκαναν την "ελληνική επανάσταση" και στη συνέχεια απέκτησαν ... "ελληνική συνείδηση"! 

Σήμερα είχα γενέθλια και θα σας πω πώς τα πέρασα...

Ο Τζίμης είναι ένας απ’ τους μεγάλους δασκάλους της ζωής μου.

Με έμαθε από πρώτο χέρι πόσο γλιστερός είν’ ο κατήφορος, αλλά και πως μετά από μια δυνατή κλοτσιά στον κώλο βγαίνεις πάντα πιο δυνατός...

Όταν μπαίνει στο μπαρ μού φωνάζει: "Εντάξει, φτωχομπινέ, είναι ώρα για πάρτι! Άσε τα χαμουρέματα με τα τραβέλια κι έλα να κάνουμε πλάκα παρέα!".

Ο τύπος είναι πάντα ματσωμένος! Τα χρήματα τον αγαπούν και δεν μπορούν να μείνουν μακριά του...

Σήμερα με πέτυχε να περπατάω στο Μοναστηράκι μόνος και σκεφτικός. Με μια κάψα για μαύρο μουνί ανάμεσα στα σκέλια μου.

Ο Τζίμης είναι παλιός νταβατζής. Διατηρεί ακόμα έναν "στάβλο" από μαύρες πόρνες, όχι Νιγηριανές, απ’ τις άλλες, με τους πιο φαρδιούς και πιο μαύρους κώλους έβερ! Που ξέρουν να κάνουν με το πουλί σου περισσότερα απ’ ό,τι η μαϊμού με μια μπανάνα...

Με πήγε στο τσαρδί του, στη συνοικία των μαύρων: "Διάλεξε όποια θες αγορίνα, απόψε κερνάω μουνί!".

Κει μέσα ξεχώριζα σαν τον Πάπα στο μπουρδέλο! Αλλά ήμουν έτοιμος να χώσω τη μύτη μου ακόμα και στον κώλο του διαβόλου!

Αυτές οι τσούλες στην πραγματικότητα μισούν τους λευκούς άντρες. Θέλουν να πάρουν την εκδίκησή τους πάνω στο κορμί σου. Δήθεν πως εφαρμόζουν ό,τι περιλαμβάνεται στη "Βίβλο του Σεξ"...

Στο τραπεζάκι υπάρχουν λευκές γραμμές από κρυστάλλινη κοκαΐνη! Γμτ... μπορεί να κοντεύω τα 50 αλλά δεν την έχω ακόμα ανάγκη για να μου σηκωθεί!

Διάλεξα μια στην τύχη.

Έβαλε τη σαυρίσια γλώσσα της βαθιά μέσα στ’ αυτί μου, σχεδόν ως το τύμπανο.

Γύρισα απότομα το κεφάλι μου και της έχωσα μια δαγκωνιά στο πλαϊνό του λαιμού της. Δεν μάτωσε. Δεν ξέρω γιατί...

Η πούτσα μου ήταν τυχερή και σκληρή σαν πέταλο αλόγου!

Είμαι θεολόγος και το δηλώνω μετά λόγου γνώσεως: οι κρυόκωλες λευκές του Παραδείσου δεν διαθέτουν αυτό που οι μαύρες πόρνες της Κόλασης έχουν ανάμεσα στα πόδια τους!

Ο λευκός άντρας από τότε που θα πρωτομυρίσει μαύρο μουνί, ψοφάει για νέγρες τσούλες.

Εθίζεται!

Δεν μπορεί ν’ αφήσει τη μύτη και το πουλί του έξω απ’ τη βρόμα ενός μαύρου κώλου!

Όσο είμαι εγώ "Έλληνας" άλλο τόσο είστε κι εσείς!

Προσωπικά δίνω μεγάλη σημασία στην ιστορική γνώση.

Ως λαός έχουμε αυτοπαγιδευτεί σε έναν λαβύρινθο εθνικών μύθων που μας έχουν μετατρέψει σε κοινωνία "ψυχασθενική", πάσχουσα από "ψευδαισθήσεις μεγαλείου" που μας καθιστούν γελοίους (ίσως και αντιπαθείς) στους άλλους λαούς.

Ας αναφέρω δύο παραδείγματα:

Η περιοχή που σήμερα ονομάζουμε "παλιά Ελλάδα", δηλαδή απ' τις Θερμοπύλες και κάτω, είχε ουσιαστικά ερημωθεί απ' τα τέλη του 6ου ως τις αρχές του 8ου αιώνα. Για πολλούς και διάφορους λόγους: επιδρομές, πολέμους, λοιμούς, πολιτικές διώξεις, πειρατεία, οικονομική δυσπραγία. Τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου τα τελευταία 2.000 χρόνια ερημώθηκαν και εποικίστηκαν από άλλους πληθυσμούς τουλάχιστον τρεις φορές.

Στο χώρο αυτό εγκαταστάθηκαν κυρίως Σλάβοι, Αλβανοί και Βλάχοι, αλλά και πληθυσμοί από Καύκασο, Μικρασία, Μέση Ανατολή και βόρεια Αφρική! Επίσης ήρθαν Βενετοί, Κατελάνοι, Γενουάτες, Φράγκοι, Οθωμανοί, Γότθοι, Βούλγαροι κλπ...

Και ερωτώ: αν αυτό το γνώριζε καλά και ο τελευταίος "νεο-Έλληνας", πόσο πιο φυσιολογικά θα συμπεριφερόταν στον ιδιωτικό και δημόσιο βίο του? Υπήρχε ποτέ περίπτωση να γίνουμε ρατσιστές, να προσβάλουμε τους ξένους λαούς, να θεωρούμε πως όλοι μας χρωστούν, να φωνάζουμε "δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ-Αλβανέ"?

Το 578 μ.Χ. η Κύπρος είχε ουσιαστικά ερημωθεί και μεταφέρθηκαν στο νησί πάνω από 10.000 Αρμένιοι για να το εποικίσουν. Φυσικά ακολούθησαν πολλές ακόμα αλλαγές της εθνολογικής σύνθεσης του πληθυσμού της. Οπότε, ξαναρωτώ: με αυτό το δεδομένο, πόσο γελοίο είναι να διαιωνίζουμε σήμερα μια αντιπαράθεση δήθεν "Ελληνοκύπριων" και "Τουρκοκύπριων"?

 Υ.Γ.: Τα πιο πάνω ιστορικά στοιχεία τα πήρα απ' την "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους", Εκδοτική Αθηνών, τομ. Η, σελ. 182-184.

Πώς εξηγεί τα θαύματα του Ιησού ένας γκουρού απ’ το Νεπάλ (Δ’) - Η θεραπεία των δαιμονισμένων

Πριν από μέρες ξεκινήσαμε να γράφουμε για το πώς ερμηνεύει ένας αποκρυφιστής-γκουρού απ' το Νεπάλ τα θαύματα του Ιησού.

Εννοείται πως δεν υιοθετούμε τις απόψεις του, ούτε φυσικά κι εκείνες των Χριστιανών, αλλά καλό είναι να γνωρίζουμε κι αυτή την άποψη. Γι' αυτό και σήμερα συνεχίζουμε με την "εξήγηση" της λεγόμενης θεραπείας των δυο δαιμονισμένων.

"Οι δυο μανιακοί, που τα ιερά κείμενα των Χριστιανών αποκαλούν δαιμονισμένους, ήταν θύματα των δικών τους πράξεων!

Φαίνεται πως είχαν κάνει κατάχρηση της ιουδαϊκής νεκρομαντείας ή της επίκλησης και πρόσκλησης αστρικών ασωμάτων πνευμάτων, διαμέσω εξορκισμών, τα οποία στη συνέχεια αρνήθηκαν να επιστρέψουν στο φυσικό χώρο τους, καταλαμβάνοντας τον οργανισμό εκείνων που τα επικαλέστηκαν.

(Στη συνέχεια, ο δάσκαλος-σουάμι μού περιέγραψε λεπτομερώς τη διαδικασία πρόσκλησης των πνευμάτων καθώς και του τρόπου που ο Ιησούς τα απομάκρυνε. Δεν τα αναφέρω γιατί κάποιοι ανόητοι σίγουρα θα μπουν στον πειρασμό να τα μιμηθούν...)

Οι προχωρημένοι μελετητές του αποκρυφισμού αντιλαμβάνονται γιατί χρησιμοποιήθηκαν οι χοίροι ως ενδιάμεσα όντα για να επανοδηγηθούν οι αστρικές υπάρξεις στο φυσικό επίπεδο ζωής τους. Εσείς δεν είστε σε θέση να το κατανοήσετε.

Πρέπει όμως να ξέρετε πως υπάρχουν διάφορα επίπεδα ζωής, καθένα απ' τα οποία έχει τους δικούς του κατοίκους!

Σε κάθε αστρικό επίπεδο υπάρχουν υπάρξεις που δεν πρέπει επ ουδενί να μεταφέρονται σε κάποιο άλλο.

Είναι θλιβερό που αρκετοί αγνοούν αυτή τη σοφή προειδοποίηση, εκθέτοντας τον εαυτό τους σε μεγάλους κινδύνους"...