Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

Απ’ το ημερολόγιο ενός νταβατζή (Α’) - Οι βρομόκωλες!

Δικέ μου, το νταβατζιλίκι δεν είν’ ερωτοδουλειά!
Όποιος πιστεύει πως μια πουτάνα τον αγαπά, καλύτερα να μην έβγαινε απ’ το μουνί της μάνας του.
Με τις πουτάνες δεν χρειάζονται πολλές οικειότητες.
Πιάσε τον κώλο τους και κράτα τον πούτσο σου απ’ έξω.
Και μην ξεχνάς: ένας πορνοβοσκός στην πραγματικότητα είναι μια πόρνη που αντέστρεψε τους ρόλους του παιχνιδιού!
Ξημέρωνε κι ήταν ώρα να τις μαζέψω απ’ το δρόμο. Η μια έκανε πιάτσα στο σταθμό, η άλλη στο παλιό ρολόι κι η τρίτη, η καλύτερη, στον Άι-Διονύση.
Τις έβαλα όλες να κάτσουν στο πίσω κάθισμα.
Οι μύτες μου ήταν ψιλοβουλωμένες απ’ την υγρασία. Και το εσωτερικό τους γδαρμένο... καταλαβαίνεις... απ’ την κόκα.
Αλλά με πήρε μια μπόχα που μόνο οι πόρνες του δρόμου βγάζουν μετά από μια μακριά και κουραστική νύχτα.
- Χέστηκε καμιά σας γαμώ το;
- Μπαμπάκο, αφού το ξέρεις, πηδιόμασταν για σένα όλη νύχτα και στα πάρκινγκ δεν υπάρχουν τουαλέτες. Αυτό που μυρίζεις είναι οι βρομόκωλοί μας!
Όταν έχεις να κάνεις με πουτάνες πρέπει να είσαι πάντα σε επιφυλακή.
Είναι φοβερά πονηρές και ψάχνουν να βρουν το αδύνατο σημείο σου.
Πρέπει να σε τρέμουν. Αλλιώς την έχεις άσχημα.
Είναι σαν τα μουλάρια: πέντε φορές τη μέρα θέλουν να κλωτσήσουν τ’ αφεντικά τους. Αλλά και τις πέντε το μετανοιώνουν και κάνουν πίσω γιατί τον φοβούνται.
Καλός νταβατζής δεν είν’ αυτός που γαμάει καλά τις πουτάνες του. Αλλά αυτός που έχει πάντα τη σωστή απάντηση σε κάθε παπαριά που θα του πετάξουν.
Μόλις φτάσαμε στο ξενοδοχείο τους, η μικρότερη κι ομορφότερη μου πέταξε μπροστά σ’ όλες:
"Έχεις ένα μήνα να κοιμηθείς μαζί μου! Απόψε σε περιμένω"!
Κατάλαβα αμέσως πως οι τσούλες μού την είχαν στημένη. Θέλαν να τσεκάρουν αντίδραση, να με βρουν μπόσικο.
Σκέφτηκα να τη σακατέψω στο ξύλο, αλλά κρατήθηκα.
"Άκου να σου πω καριόλα, εδώ μέσα καμιά σκρόφα δεν μου δίνει διαταγές! Μάζεψε τον κώλο σου, πήγαινε πλύντον κι αύριο στις 7 το βράδυ να ’σαι έτοιμη, ακούς;".
Άρχισε κάτι κλαψομούνικα χαζοπαράπονα. Ήξερε πως είναι περιζήτητη και πως αποτελεί το όνειρο κάθε νταβατζή. Αλλά δεν της έκανα το χατήρι να την παρακαλέσω.
Έβγαλα απ’ το τσαντάκι μου το διαβατήριό της, άναψα τον αναπτήρα κι άρχισα να το καίω.
Με τ’ άλλο χέρι έπαιρνα τον κολλητό μου στο αλλοδαπών να ’ρθουν να τη μαζέψουν.
Το τσουλί με δοκίμαζε και μπλόφαρε ως το τέλος.
Κάποια στιγμή έσπασε: "Μπαμπάκο, στ’ αλήθεια θα μου το κάνεις αυτό; Μπαμπάκο σ’ αγαπώ"!
Της εξήγησα πως ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που ανέχομαι τις μαλακίες της.
Ήξερα πως καμιά πόρνη δεν τα βάζει με τον νταβατζή της χωρίς να ’χει κάνει κομπόδεμα.
Ήταν η σειρά μου να μπλοφάρω.
"Για να σου δώσω μια ακόμα ευκαιρία δώς μου τα λεφτά που σούφρωσες".
Αμέσως έβαλε το χέρι στο βυζί της κι έβγαλε ένα μασούρι χαρτονομίσματα...

14 σχόλια:

Μαρία είπε...

ωραίο αφιέρωμα στην ημέρα των ερωτευμένων!

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Αφού το ξέρεις ρε μαράκι... μέσα στην ευαισθησία και στο ρομαντισμό είμαστε.

Ανώνυμος είπε...

Εσύ έπρεπε να διδάσκεις στη Μεγάλη του Γένους Σχολή

Άθη είπε...

Εεε,εμ...ναί ...φυσικά και μια πουτάνα είναι α δύ να τον να ερωτευθεί!!...είτε το νταβαντζή της είτε όποιονδήποτε άλλον με τον οποίο τυχαίνει να έχει πάει,σε ό-λη τη πορεία της..'καριέρας της'στο πεζοδρόμιο στους οίκους ανοχής..κλπ,κλπ..ε,τώρα το π ως μπορεί να το κάνει,α υτό μια γυναίκα να...πηγαίνει με κάποιον χωρίς ίσως να νιώθει καν το παρά-μικρό γι'αυτόν...ε,άλλη ιστορία..οι γυναίκες έχουν την ικανότητα να κάνουν πολλάαα και διάφορα...ακόμη και α υτό...ε,βέβαια υπάρχουν και πο-λύ χειρότερες πο υ τάνες που α υτές όμως ΔΕΝ δουλέυουν ούτε σε οίκους ανοχής ούτε σε πεζοδρόμια ούτε και κάπου αλλού...είναι απλές κανονικές γυναίκες σ αν ό-λες εμάς και ζουν και κινούνται ανάμεσά μας)...(τις γυναίκες του μπλογκιού εννοώ)..αλλά...με μια διαφορά...ότι είναι που τάν ες στη ψυχή..ή ότι έχουν το συνήθειο να συμπεριφέρονται σα πουτάνες..παρά το ότι δ εν είναι..α υτό το είδος 'πουτανιάς' νομίζω είναι το χειρότερο μακράν..χειρότερο και από α υτές που το κάνουν και ως επάγγελμα ας το πω έτσι...ωραίο το ποστάκι πάντως γέλασα...καλό μεσημέρι....

Άθη είπε...

Εεε,εμ...εκεί που λέω ότι υπάρχουν και κάποιες άλλες πουτάνε που μοιάζουν με ε μας (τις γυναίκες του μπλογκιού)εννοώ μό-νο εμφανισιακά...εννοώ ότι είναι απλές γυναίκες,που ΔΕ Ν κινούν κανενός είδους υποψία ότι μπορεί να υπάρχει κάτι άλλο πίσω από α υτό που βλέπει κάποιος....μη παρεξηγηθούμε κιόλας...εδώ μέσα...

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Αθούλα, οι μεγαλύτερες πουτάνες είναι αυτές με τα νυφικά που στέκονται κάτω απ’ τους πολυέλαιους των εκκλησιών...

Ανώνυμος είπε...

Εμένα πάντως μ' αρέσουν οι βρωμοκώλες, μη σου πω κι οι βρωμομούνες....

Κώστας

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

πες τα βρωμόστομε!

Άθη είπε...

Αχααααααααχαααααααααααχααααχαχαχαχχααχαχαααααααχαχαχχααααχααχαχααχααχααααα!Κωστάκη...και ιδιωκτήτα..ε,εμ...η..'στιχομυθία' σας τα σπάει πραγματικά...χοοοοχοοοοχοοοχοοοχοοοοχοοοχοοοχοοοοχοοοχοοοοχοοοοοχοοοχοοοοο!γελάσαμε..και απόψε..να'στε καλά..καλησπέρες ιδιωκτήτα,αγαπητέ Κώστα μας (που μας έχεις χαθεί τελευταία στο διάστημα..)..και φίλοι...

Ασυλλόγιστη είπε...

Κι σε εμάς αρέσουν τα βρώμικα

Χρόνια σε περιμένω είπε...

Τα βρώμικα ποστ εννοείται

Ανώνυμος είπε...

γιατι εισαι τοσο αισχρος στις λεξεις σου,οταν αναφερεσαι στις γυναικες???
οσες γνωρισες ειναι τετοιες?? η εχεις καποιο θεματακι γενικα?? εισαι μονιμως καυλωμενος,η απλα εισαι στερημενος??? υπερβολικο σε βτισκω αδερφε...

Ανώνυμος είπε...

η εισαι μανιακος???...
πλπ για σεξ μιλας ,και ειναι και με απουσια καθαριοτητος....κατι δεν παει καλα?? η εχεις θεμα οσφρησης???

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Καλά, ότι είμαι "στερημένος" δεν χωράει αμφιβολία.
Έχω και το "θεματάκι" μου, όπως οι περισσότεροι άλλωστε.
Θέλω να το παίξω και λίγο... "Μπουκόφσκι της Ρούμελης", είναι και η μυτούλα μου λίγο βουλωμένη εδώ και μέρες... ε... έδεσε το γλυκό!