Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Η Άθη η Ρεμπέτισσα στο αλβανικό μέτωπο!


Η Αθούλα μπορεί να ήταν τύπισσα του περιθωρίου αλλά, όλα κι όλα, το ’χε τάμα και πάγαινε κάθε δεκαπενταύγουστο στη Μεγαλόχαρη.
Έτσι έτυχε να ’ναι στο λιμάνι της Τήνου τη στιγμή που οι Ιταλέζοι τορπίλαγαν την "Έλλη".
Μέσα στο γενικό χαμό, εκείνη σκάρωσε, όπως συνήθιζε σε τέτοιες στιγμές, ένα τραγουδάκι:
Στης Τήνου την πανήγυρη τορπίλισαν την Έλλη
οι ύπουλοι, οι άναντροι, οι χάρτινοι φρατέλοι.
Σκότωσαν προσκυνητές πάνω στη λειτουργία
παράλυτους, αόμματους, κι έκλαιγε η Παναγία!
Όταν σε δυο μήνες κηρύχθηκε ο πόλεμος, η Αθούλα έτρεξε να καταταχθεί στο στρατό κι ας είχε και περίοδο.
Πήρε απ’ το Φρουραρχείο το Φύλλο Πορείας και τραβώντας για το Μέτωπο, έγραψε κι άλλο τραγουδάκι:
Καιρός πια το μπουζούκι μου, στο πλάι να τ’ αφήσω
να πάρω το ντουφέκι μου, να πάω να πολεμήσω.
Δεν το βαστάει το σπλάχνο μου να κάθομαι εδώ πέρα
και τα παιδιά να πολεμούν κει πάνου νύχτα-μέρα.
Ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που η Άθη η Ρεμπέτισσα στρατεύεται στο πλευρό του επίσημου κράτους!
Μην ξεχνάμε πως ήταν φύση ρέμπελη, αναρχική κι επαναστατική. Κι αυτό φάνηκε απ’ την πρώτη μέρα που κατατάχθηκε στο στρατό. Εκεί τα βρήκε κάπως σκούρα η Αθούλα, και το βράδυ, σε μια σκοπιά, έγραψε σ’ ένα τσιγαρόχαρτο το περίφημο ρεμπέτικο "Η αγύμναστη": 
Όσο και να το λέγανε πολλοί, ποιος να το φανταζόταν
πως μια ρεμπέτισσα Σμυρνιά φαντάρος θα ντυνόταν!
Κι όμως με βάλαν στη γραμμή, σε "φάλαγγα κατ’ άντρα"
και με διπλοκλειδώσανε στου πεζικού τη μάντρα.
Ο κυρ λοχίας ο φτωχός, ωσότου να με μάθει
το "παρά πόδα" και το "αλτ", ο δόλιος είχε πάθει.
Μπορεί στην πειθαρχία να ’παιρνε μηδέν η Αθούλα, αλλά όταν άναβε το πελεκούδι αρίστευε!
Στο Καλπάκι πήρε μόνη της παραμάζωμα τους Κένταυρους, τη θωρακισμένη επίλεκτη ιταλική μεραρχία.
Το ίδιο βράδυ έγραψε το παρακάτω τραγουδάκι:
Γι’ αγοράκια δε με νοιάζει
ούτε βάζω πια μαράζι
συντροφιά έχω τη λόγχη
τη γλυκιά μου ξιφολόγχη.
Αγκαλιά μ’ αυτή κοιμάμαι
τους Κενταύρους δε φοβάμαι
θαύματα μ’ εκείνη κάνω
στις βουνοκορφές απάνου

6 σχόλια:

Μαρία είπε...

Καλό μήνα Ψόνθω, σε σένα, σε όλους τους φίλους και στη μούσα σου την Άθη

Άθη είπε...

Καλό μήνα παιδιά!!!(καλοκαίριασε πια)...καλό μήνα Μαρία μας...(που χάθηκες βρε εσύ?)....ε,εμ...πο-λύ ωραίο το κειμενάκι δ εν λέω...αλλά ντάξει δεν νομίζω ότι θα ήμουν και τόοσο καλή σαν...φαντάρος...χοοοοχοοοοχοοοχοοοοχοοοοχοοοο!α υτά είναι ΑΝΤΡΙΚΕΣ δουλειές...δεν είμαι γιανά πιάνω όπλα και μαλακίες ε γώ...σιχαίνομαι κάθε είδους βία...και πόσο μάλλον α υτήν των όπλων...υπάρχουν και πιο ειρηνικοί και πιο αναίμακτοι τρόποι γιανά τα βρουν μεταξύ τους οι άνθρωποι...υπάρχει και πιο ειρηνική γλώσσα από α υτή των όπλων...αλλά ίσως ΔΕΝ θέλουν να τα βρουν με πιο ειρινηκό τρόπο..επειδή δ εν τους συμφέρει?επειδή έτσι έχουνε μάθει?...μπορεί....πάντως πολύ ωραίο και α υτό το κειμενάκι της... σειράς σου με τα....κατορθώματα της Άθης της ρεμπέτισσας!!...καλημέρες...

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Καλό μήνα παίδες, και καλό καλοκαίρι!

Μαράκι, δίκιο έχεις, η Αθούλα είναι η μούσα μου!

Ρε συ Αθούλα, τη Μαρία λες πως "χάθηκε" κι εσένα κάνουμε μαύρα μάτια να σε δούμε...

Άθη είπε...

Ε,εμ...ναι...ε,εμ..έχω πεί ξανά ότι α υτό τον καιρό (ειδικά α υτό τον καιρό καλό μου παιδί)...τα πράματα πάνε χάλια στη ζωή μου,γενικότερα (ακόμη πιο χάλια από πρίν)...ε,και..όπως καταλαβαίνεις..α υτό δε ν με αφήνει να ασχολούμαι και πολύ με το νέτ..και ε κτός αυτού α υτές τις μέρες κάνω και κάτι..'εργασίες καθαρισμού'στο υ/π μου...(της πουτάνας γίνεται από φακέλους και αρχεία εδώ μέσα!!) εννοώ στον υ/π μου...και πρέπει να το καθαρίσω λίγο γιατί στο τέλος θα πήξει ο σκληρός και δ εν θα μπορεί να δουλέψει καθόλου...έχωνα συνεχώς διάφορα τόσα χρόνια που τον έχω πάρει...μέχρι τώρα..και τώρα ήρθε η κατάσταση στο αμήν..και πρέπει να τον αδιάσω γιανά μην αναγκαστώ να κάνω στο τέλος φορμάτ...που δεν είναι και ό,τι καλύτερο...καλησπέρες...

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

ώστε το έριξες στην ... ηλεκτρονική φασίνα!

Άθη είπε...

Ε,εμ...καλησπέρες...ναί βρε ματάκια....χααααααχαααααχαχααχχααα! άκου...'ηλεκτρονική φασίνα'...άσε με και γίνεται Τ ΗΣ ΠΟ Υ Τ ΑΝΑΣ εδώ μέσα...μιλάμε ότι θέλω μέεερες να κάθομαι να 'πετάω'διάφορα στον κάδο ανακύκλωσης...και δ εν ξέρω τι θα κάνω...προσπαθώ να μ η ν με πιάσει πανικός...α υτό...διότι ε άν πανικοβληθώ χέστα..θα το παρατήσω θα γεμίσει κι άλλο,από διάφορες μαλακίες πάλι και α ν γίνει α υτό τότε θα'ναι ακόμη πιο δύσκολο μετά να το καθαρίσω....ούυυφ...καλησπέρες..κουρασμένες...