Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

Ωδή στο ελληνικό καλοκαίρι! (Σύντομο διάλειμμα απ’ την αγιονορείτικη μαυρίλα...)

Τα καλοκαίρια απεχθάνομαι το μαρτύριο της βαλίτσας και των μεγάλων προσδοκιών.
Γουστάρω να πηγαίνω κάπου κοντά. Εύκολα να φτάνεις κι εύκολα να φεύγεις.
Χωρίς ερ κοντίσιον.
Παρέα με κορίτσια που βγαίνουν βόλτα με βρεγμένα μαλλιά και καλοκαιρινές φακίδες.
Κλειστά λάπτοπ και κινητά, ύπνος μέχρι αργά το μεσημέρι, γυμνοί στο δωμάτιο με τα παράθυρα ολάνοιχτα.
Καμιά πρόζα ή γκλαμουριά. Να παίρνουμε και 2-3 κιλάκια. Μόνο οι ψυχανώμαλοι κάνουν δίαιτες τον Αύγουστο.
Ακόμα και τώρα, λίγο πριν τα πενήντα μου, νιώθω το πυρακτωμένο μέταλλο της εφηβείας: μπίρες, φλερτ, φίλοι, γέλοια, διάθεση για περιπέτεια...
Τα καλοκαίρια πρέπει να ξεκινάνε αξημέρωτα, χωρίς προειδοποίηση: "Σήκω, φεύγουμε για διακοπές!":
Δειλινά του Ιούνη, λιοπύρια του Ιούλη, μελτέμια τ’ Αυγούστου.
Απ’ όλα τα καλοκαίρια της ζωής μου θυμάμαι το πιο εφηβικό, το πιο αθώο.
Είχα ξαναπάει βόλτες με συμμαθήτριες και φίλες. Αλλά αυτή που ’χα δίπλα μου δεν ήταν φίλη, ήταν γκόμενα!
Μαλλιά ξανθά, κερασένια χείλη, έμοιαζε με μυθική θεά των Βίγκιγκς.
Μου ’δωσε ένα φιλί! Έστω... φιλάκι.
Αν πέθαινα κείνη την ώρα, τα δεκατέσσερα χρόνια μου δεν θα ’χαν κυλήσει άσκοπα. Θ’ αποκτούσαν μεγάλη αξία μόνο και μόνο γι’ αυτή τη στιγμή...

3 σχόλια:

Άθη είπε...

Εεε,εμ...γειάσου καλό μου...τι ωραίο...πολύ ωραίο..(το ποστάκι) και το...σύντομο διάλειμμα!!!..ε,εμ...ερώτηση κρίσεως-'αξίζει να πεθάνεις για ένα φιλί?'...ε,εμ...ίσως θα'λεγα ε γώ..εάν είναι από το στόμα που αγαπάς...μπορεί και να αξίζει να πεθάνεις γι'αυτό...άλλωστε τι νόημα έχει να α γα πάς?...ή τι νόημα έχει η α γάπη...αν δ εν έχει και λίγη υπερβολή μέσα της? ή ο έρωτας ίσως? τι αξίζει α ν δ εν έχει και α υτό το κάτι,το παρά-τραβηγμένο μέσα του?...που ούτως ή αλλιώς το έχει...(το..παρά-τραβηγμένο εννοώ)...από τη φύση του...ε,εμ..ούτε κι εμένα μου αρέσουν...τα..ΠΟΛΥ κραυγαλέα και χλιδάτα...αν και σε καλύτερες εποχές (οικονομικά εννοώ πάντα οκ?),έχω τύχει να κάνω διακοπές στα καλύτερα ξενοδοχεία...της Ελλάδας...(Κέρκυρα,και Πρέβεζα,Καλάβρυτα,(αυτές όμως ήταν Πασχαλινές διακοπές (στα Καλάβρυτα)...ε..εμ...ντάξει δ εν μπορώ να πώ όμως ότι είμαι και του πο-λύ 'χλιδάτου'ας το πω έτσι..θα προτιμούσα υποθέτω να περάσω ένα καλοκαίρι όπως α υτό που δείχνει στην ταινία 'Κορίτσια στον ήλιο'...με μια τσαντούλα στον ώμο..χωρίς πολλά-πολλά...λιτά...αλλά όμορφα..και φυσικά με κάποιον αγαπημένο δίπλα μου...α υτό...τίποτε το τόοσο πομπώδες...λαμπερό...και μαλακίες...πάντως πο-λύ ωραίο το ποστάκι...δε λέω...μ'άρεσε γιατί βγάζει μια αθωότητα που μου αρέσει...και μου θυμίζει παλιές ξεχασμένες και αγαπημένες εποχές...φιλάκια...και καλησπέρες....

http://youtu.be/DrmcMVgAfkU

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Μόνος ούτε στον Παράδεισο Αθούλα!

Με το αγαπημένο σου πρόσωπο, και στην κόλαση περνάς καλά!
Για να μην πω κυρίως στην Κόλαση περνάς καλά...

Ανώνυμος είπε...

πάντως δεν είναι ανάγκη να έχει 40 βαθμούς κελσίου για τα πάς κάπου με το ταίρι σου