Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

"Ημερολόγιο λιποταξίας" (10) - Στα Άβδηρα τη βγάζω με μια φέτα καρπούζι τη μέρα...

Κοντά στην Ξάνθη, στις εκβολές του ποταμού Νέστου, αντικρίζω τον αρχαιολογικό χώρο των Αβδήρων.
Από δω κατάγονταν ο Πρωταγόρας κι ο Δημόκριτος.
Αν κι είμαι θαυμαστής των σοφιστών, απόψε η σκέψη μου κόλλησε στο Δημόκριτο.
Ήταν πλουσιόπαιδο αλλά κι ανήσυχο πνεύμα.
Την πατρική του περιουσία τη σπατάλησε, αλλά όχι στις γυναίκες και στα γλέντια. Το 'ριξε στα επιμορφωτικά ταξίδια! Αιθιοπία, Αίγυπτος, Βαβυλώνα, Περσία...
Κι εγώ κατά την Ασία κινάω, οπότε αισθάνομαι πως ακολουθώ λίγο τα χνάρια του...
Έχω ένα ακόμη κοινό με το Δημόκριτο: πέρασε κι εκείνος απ' την Αθήνα, αλλά παραδόξως κανένας δεν του 'δωσε σημασία.
Εγώ τα πάω ακόμα χειρότερα! Ζω στην Αθήνα 35 χρόνια και δεν προκάλεσα κανενός (και καμιάς, αλλά αυτό είν' ένα άλλο θέμα) το ενδιαφέρον...
Όλοι ξέρουμε το Δημόκριτο για την "ατομική" του θεωρία. Αλλά πολλοί λίγοι ξέρουν πως ο αρχαίος φίλος μας είχε αναπτύξει μια ολόκληρη ηθική φιλοσοφία.
Σκοπός της ζωής του ανθρώπου, έλεγε, είναι η ισορροπία, η ευτυχία, το γέλιο! 
Ο ίδιος προσπαθούσε να 'ναι πάντα με το χαμόγελο στα χείλη! Γι' αυτό και του κόλλησαν το παρατσούκλι "γελαδερός"!
Καμιά σχέση με τη χριστιανική διδασκαλία που μας προτρέπει σε διαρκή κλάψα για τις αμαρτίες μας, σε συνεχές πένθος, μνήμη θανάτου κι άλλες μαζοχιστικές αηδίες!. Ίσως γι' αυτό κι οι Χριστιανοί έκαιγαν τα βιβλία του, κι όχι γιατί τους ενοχλούσε δήθεν ο "υλισμός" του...
Το ύψιστο, λοιπόν, ιδεώδες του Δημόκριτου ήταν η ευτυχία κι η ευδαιμονία. Που όμως δεν είχε καμιά σχέση με τις υλικές απολαύσεις.
Όποιος κυνηγάει τις ηδονές, τα πλούτη και τη δόξα, έλεγε, χάνει το μέτρο, φεύγει το χαμόγελο απ' τα χείλη του, ζει στην αγωνία και στο άγχος, είναι δυστυχισμένος...
Ο Δημόκριτος μάς δίνει δυο πολύτιμες συμβουλές: α) να μοχθούμε μόνο για τα αναγκαία, και β) τα αναγκαία είναι ελάχιστα!
Συμφωνώ απολύτως!
Έβλεπα πριν λίγους μήνες τους ανθρώπους να αγχώνονται για τις καλοκαιρινές τους διακοπές. 
'Ενιωθαν δυστυχισμένοι που δεν είχαν λεφτά να ταξιδέψουν σε μέρη εξωτικά, να κλείσουν δωμάτια σε ακριβά ξενοδοχεία, να τις περάσουν σε οργανωμένες παραλίες...
Τι αυταπάτη!
Οι καλοκαιρινές διακοπές είναι το πιο φτηνό πράγμα στον κόσμο!
Το μόνο που χρειάζονται είναι δυο λίτρα νερό τη μέρα, μισό καρπούζι κι ένα σουβλάκι...

3 σχόλια:

μ είπε...

Σιγά μη δε βρέθηκε καμία να σου δείξει ανδιαφέρον!
Ψεύτη!

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Από όλο το κείμενο, η εντός παρενθέσως φρασούλα σού έκανε εντύπωση?

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΝΟ