Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

"Ημερολόγιο λιποταξίας" (22) - Στην Πόλη ούτε πιλάφι δεν με αφήνουν να φάω!

Προσωπικά, η Αγιά-Σοφιά δεν μου λέει τίποτα. 
Σίγουρα, ο ναός πριν την άλωση πρέπει να ήταν εντυπωσιακός. Θα έλαμπαν τα πολύτιμα πετράδια, οι ασημωμένες πόρτες, τα φιλντισένια στολίδια, οι τοιχογραφίες και τα ψηφιδωτά.
Όταν ο Πορθητής μπήκε μέσα, έδωσε εντολή να ξηλωθεί ο άμβωνας, το τέμπλο κι η αγία τράπεζα ώστε την επόμενη Παρασκευή να χρησιμοποιηθεί ως τζαμί...
Τελικά η Αγιά-Σοφιά μετατράπηκε το 1926 σε μουσείο με εντολή του Κεμάλ. Η απόφαση να πάψει να λειτουργεί ως τέμενος μετά από 500 ολόκληρα χρόνια συγκλόνισε τον μουσουλμανικό κόσμο. Αλλά ποιος τολμούσε τότε να τα βάλει με τον ... Ατατούρκ.
Διακόσια μέτρα πιο πέρα βρίσκεται το τέμενος του Σουλτάν Αχμέτ. Ήταν εντυπωσιακότερο απ’ την Αγιά-Σοφιά. 
Ο Σουλτάνος έδωσε εντολή να υψηθούν έξι μιναρέδες. Οι μουλάδες το θεώρησαν ασέβεια, γιατί έξι μιναρέδες είχε μόνο το ιερό τέμενος της Μέκκα. Οπότε ο Αχμέτ έδωσε εντολή να φτιάξουν έναν έβδομο στη Μέκκα για να διατηρήσει τους έξι μιναρέδες στο δικό του τζαμί.
Έχτισε μάλιστα και ειδικό θεωρείο για να μπορεί να μπαίνει καβαλάρης...
Μέχρι το 1600 μ.Χ. οι Οθωμανοί θεωρούνταν η πλέον πολιτισμένη ελίτ του κόσμου. Ήταν μια σχετικά ολιγάριθμη ηγετική ομάδα που είχε διαμορφώσει το δικό της τρόπο ζωής, τη δική της μουσική και τη δική της γλώσσα που διέφερε πολύ απ’ την καθομιλουμένη τουρκική. 
Η οθωμανική γλώσσα ήταν κυρίως ένα μίγμα αραβο-περσικών και γραφόταν στο αραβικό αλφάβητο. Ο Κεμάλ απαγόρεψε τη χρήση της και καθιέρωσε τα τουρκικά με λατινικό αλφάβητο.
Σημειωτέον, οι Οθωμανοί σιχαινόντουσαν τόσο τους απολίτιστους γεωργο-κτηνοτρόφους της Ανατολίας (που τους αποκαλούσαν περιφρονητικά "Τούρκους") όσο και τους ληστοσυμμορίτες αρβανιτόβλαχους της Νοτίου Βαλκανικής (Ρούμελης) που τους αποκαλούσαν προσβλητικά "Αρναούτηδες", δηλαδή κάτι σαν γύφτους. 
"Έλληνες", φυσικά, δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα. Αυτοί "κατασκευάστηκαν" πολύ αργότερα...
Έξω απ’ τα βυζαντινά τείχη ξεκινάει ο απέραντος κάμπος. Εκεί βρίσκονται και τα μεγάλα νεκροταφεία. 
Σε μια επιτύμβια πλάκα διαβάζω "εδώ κείται το κεφάλι του Αλή πασά του Τεπελενλή, κυβερνήτη των Ιωαννίνων, που πάλεψε για πενήντα και παραπάνω χρόνια για την ανεξαρτησία της Αλβανίας".
Στα σχολεία μας δεν μας διδάσκουν την αλήθεια. 
Πως αυτό που λέμε "ελληνική επανάσταση του 1821" δεν ήταν παρά "αλβανική επανάσταση". Και συγκεκριμένα η επέκταση της εξέγερσης των μουσουλμάνων Αλβανών της Ηπείρου στους χριστιανούς Αλβανούς της Στερεάς Ελλάδας και του Μωριά...
Καθόμαστε μ’ ένα φίλο μου Τούρκο να φάμε σ’ ένα εστιατόριο. Παραγγέλνω πιλάφι.
Το φιλαράκι μου έκανε μια γκριμάτσα αηδίας: "Κάνε μου τη χάρη και ζήτα κάποιο άλλο φαγητό. Πιλάφι θα τρώμε αιώνες στον παράδεισο"!

4 σχόλια:

Καίτη είπε...

Με τη λογική αυτή οι άντρες δεν θα έπρεπε όσο ζουν να κάνουν έρωτα. Αφού όταν πάνε στον παράδεισο θα απολαμβάνουν παρθένες αιωνίως...

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Καλά, το γυναικείο μυαλό είναι άπαιχτο λέμε!

Ανώνυμος είπε...

"Μέχρι το 1600 μ.Χ. οι Οθωμανοί θεωρούνταν η πλέον πολιτισμένη ελίτ του κόσμου."
Του δυτικού κόσμου, θεωρώντας ως Ανατολή από Ινδία και πέρα (Κίνα, Κορέα, Ιαπωνία, βασίλεια ΝΑ Ασίας και λοιπά).
Διάβασε όλο το παρακάτω ίσως συμφωνήσεις:
http://en.wikipedia.org/wiki/Great_Divergence

I.B.

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Σ' αυτό θα συμφωνήσω μαζί σου.
Από τη ρωμαϊκή εποχή έχουμε την εσφαλμένη τάση να ταυτίζουμε την "οικουμένη" με τη Δύση και τη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου...