Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Και τι λες όταν δεν σου σηκώνεται? (Ημερολόγιο χωρισμού - E')

Όλα κι όλα. Απ' τα φιλαράκια μου δεν έχω κανένα παράπονο. Από τότε που η Μ. με χώρισε, τα παιδιά σκίζονται να με βγάζουν βόλτες για να ξεσκάω. Κι όποια γκομενίτσα ξέρουν πως ψάχνεται σπεύδουν να μου τη γνωρίσουν.
Η χθεσινή παρέα όμως ήταν μάπα. Τ' αφτί μου έπιανε κάποια γυναικεία σχόλια για γκόμενους ματσωμένους ή ωραίους. Αλλά και για τα φορέματα των άλλων γυναικών. "Το 'δες το τσουλάκι πώς ήρθε ντυμένο πάλι?".
Οι αντροπαρέες μιλούσαν για ένα μάτσο αδιάφορα πράγματα. Για κάτι δήθεν εμπιστευτικές χρηματιστηριακές πληροφορίες. αλλά και για διάφορες σεξουαλικές στάσεις.
Όταν ήμασταν μικρότεροι, τότε που και η φαντασία οργίαζε και οι αντοχές μας ήταν στην κορύφωση, το μόνο που θέλαμε ήταν να τη ρίξουμε την άλλη ανάσκελα και να της πετάξουμε έξω τα μάτια ιεραποστολικά. Αυτό τότε μας έφτανε και μας περίσσευε. 
Δεν με ένοιαζε αν η περιρρέουσα χαρά της παρέας ήταν αληθινή (που δεν ήταν). Εγώ δεν είχα τίποτα να γιορτάσω. Και καμιά αφορμή να χαρώ...
Η φάση απέκτησε κάποιο ενδιαφέρον όταν ήρθε και κάθησε δίπλα μου μια απ' τις ωραιότερες κοπέλες της παρέας.
Μου λέει στ' αυτί εμπιστευτικά πως έχει γενέθλια και μου ζητά να βρούμε μια πρόφαση να την κάνουμε οι δυο μας, για να περάσουμε κάπως πιο προσωπικά.
Για να μην σας τα πολυλογώ, σε λίγη ώρα βρεθήκαμε μόνοι μας σ' ένα δωμάτιο γνωστού ξενοδοχείου στην Αχαρνών, κοντά στις γραμμές του ηλεκτρικού.
Είχα φροντίσει να προμηθευτούμε με δυο μπουκάλια εκλεκτό ουίσκι.
Εδώ αρχίζει το δικό μου Βατερλό. Τα δικά μου Δερβενάκια.
Η λεγάμενη δεν ήπιε σχεδόν ούτε γουλιά. Κι εγώ ο μαλάκας, κάτι για να ξεχάσω τη Μ., κάτι γιατί κολακεύτηκα απ' το ενδιαφέρον της νέας γνωριμίας, κάτι το ένα, κάτι το άλλο, ήπια σχεδόν μόνος μου και ξεροσφύρι κοντά μιάμιση μπουκάλα.
Οπότε συνέβη το αναμενόμενο και καθόλου απρόοπτο. Δεν μπορούσε να μου σηκωθεί!
Όταν ένας άντρας γνωρίζει μια γυναίκα, υπάρχει μια έλξη μεταξύ τους και καταλήγουν στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, τι πιο φυσικό, αναμενόμενο και προβλεπόμενο απ' το να κάνουν έρωτα?
Αν ήταν μόνο ν' αγκαλιαστούν θα μπορούσαν να το κάνουν στο δρόμο ή στ' αμάξι. Αλλά όχι στο ξενοδοχείο. Είναι ηλίθιο, είναι αντικανονικό!
Αν και εντελώς ντίρλα, την πέταξα τη μαλακισμένη μου ατάκα. Αφού την αγκάλιασα της λέω τρυφερά... "Ο Ηρακλής δεν έχει κέφια για άθλο απόψε"!
"Καλύτερα", μου λέει. "Είχα περισσότερο ανάγκη μια αγκαλιά"!
Το εννοείτε μάγκες μου?
Εσύ να είσαι ολόγυμνος μπροστά της με το ανυπεράσπιστο μόριό σου να κρέμεται ανήμπορο ανάμεσα στα σκέλια σου, κι εκείνη να σου λέει... "Καλύτερα έτσι"!

17 σχόλια:

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Άντε, καλό μήνα να ’χουμε!

Άθη είπε...

Ε,εμ...γειάσου καλό μου...ε,εμ..ναί έτσι είναι όταν, χωρίζεις ό-λα (τα πάντα όμως) σου φαίνονται άνοστα,ανούσια,χαζά χωρίς ουσία..ε,στις παρέες...έτσι είναι..ακούς πολλέεες μαλακίες...ε,εμ..όσο για τη κοπέλα..ε,κι εσύ ρε παιδάκι μου τι θα'θελες να κάνει? για΄μένα ήταν ευγενέστατη...προσπάθησε να σε παρηγορήσει κι έχεις,και παράπονο από πάνω?...ε,εμ..τι ήθελες δλδ να κάνει? είχε και μια αξιοπρέπεια η κοπέλα..αν ήταν άλλη, θα σε έκανε ίσως,και ρεζίλι ή μπορεί και να σου έβγαζε και κουσούρι..ότι και καλά είσαι..δεν ξέρω και'γώ τι,ότι δ εν μπορείς να γαμήσεις κλπ,κλπ..(γιατί μη νομίζεις οι γυναίκες τα'κάνουν κι α υτά..οι βλαμμένες γυναίκες..η κοπέλα σεβάστηκε την άσχημη κατάστασή σου και δ εν σου ζήτησε περισσότερα!και διαμαρτύρεσαι και από πάνω?)...ε,εμ..πάντως..κοίτα να ξεκολλήσεις όσο πιο σύντομα,γίνεται για'μένα..επειδή α υτό δεν σου κάνει καλό...να παρά-μένεις κολλημένος σε κάτι τελιωμένο ορ ι στι κά και αμετάκλητα πλέον..στο λέω επειδή το έζησα και'γω με τον μαλάκα πρώην μου, και ξέρω το πόσο κακό κάνει, α υτό στη ζωή ενός ανθρώπου γενικά..το παρά-μένει κολλημένος στο παρελθόν γενικά...θα περάσουν όλα...αλλά βέβαια θα πονέσεις πρώτα..αλλά τέσπα...κάποτε θα περάσει..έχεις όμως πο-λύ δρόμο ως τότε...αλλά σίγουρα θα περάσει κάποτε...ίσως και σύντομα...και στο έυχομαι..να το ξεπεράσεις εντελώς και να συνεχίσεις γ ιατί έτσι πρέπει, να κάνεις να συνεχίσεις και να φτιάξεις κι εσύ τη ζώη σου..όπως την έφτιαξε κι εκείνη....μη λυπάσαι...δ εν αξίζει..απλά..το'χουμε ξανάπεί νομίζω αυτό...καλό μεσημέρι..και καλά κουράγια...

Άθη είπε...

Καλό μήνα!...με αισιοδοξία! όσο γίνεται...

Ψόνθο είπε...

Βρε Αθούλα, ξέρεις τι διαπίστωσα; Ότι ο χωρισμός έβγαλε από μέσα μου ένα λογοτεχνικό ταλέντο!
Μήπως δεν πρέπει να την ξεπεράσω και τόσο γρήγορα την πρώην;
Μήπως να γίνω επαγγελματίας "χωρισμένος";

Άθη είπε...

Αααααααααααχααααααααααχαααααααααααχαχααααααααααχααααααααααααααχααααααααχαααααααααχααααααααχαααααααααααχαχααα!Ε,εμ...λες ε?...ε,εμ...α υτός ο τρόπος που σκέφτεσαι πάντως είναι ίσως ένας πο-λύ 'επικοδομητικός'τρόπος γιανά αντιμετωπίσει κάποιος έναν σοβαρό γι'αυτόν χωρισμό..είτε επεισοδιακό είτε όχι....μπράβο άμυνες ο Ψόνθο..έ,έτσι σε θέλω..έτσι...'έτοιμοπόλεμο'...μπράβο...χοοοοοχοοοχοοοχοοοχοοοοχοοχοο!καλησπέρες...και μη το βάζεις κάτω....προσπάθησε να...'ανασυνταχθείς'που λέει και ο δημοσιογράφος...χοοοοχοοοχοοοχοο!

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Έχω τύψεις ρε σει.
Όλο για τη Μ. γράφω και την παραμέλησα την καημένη την Άθη τη Ρεμπέτισσα...

Evie είπε...

Stand Up Comedy Night, Tickets please!!!!!

Αδικείς την φαντασία σου!!!

Άθη είπε...

Ε,εμ...ΟΧΙ...καλά κάνεις και τα γράφεις!..μη το λες α υτό...α ν είχα κι εγώ έν α μπλόγκ,το καιρό που ήμουν χάλια με τον πρώην μου...ε,εμ...μάλλον θα'πρηζα συνεχώς τα 'αυτά'των αναγνωστών μου (αν και βέβαια)είχα τραβήξει πολλά μαζί του (καθότι είχε ξανά-εμφανιστεί στη ζωούλα μου (και μου την έκανε ξανά μπουρδέλο)και τον πρώτο καιρό που είχα ανοίξει τα μπλόγκάκια μου...αν μπεί κανείς θα δεί ότι έχω κάμποσα ποστάκια εκεί μέσα (και στα τρία μπλογκάκια μου) που αναφέρονται σε α υτόν και στις μαλακίες που έκανε συνεχώς και μου'κανε τα νέυρα σκοινιά...το χειρότερο ίσως πόστ είναι α υτό που αναφέρεται,στην...περιέργα της τωρινής γυναίκας του (αλλά τότε ακόμη αρραβωνιάρας του)να μάθει πο ι ά είμαι ε γώ και τι σχέση έχω με τον άντρα της,μέσα από ορισμένα μνματα που που μου'χε στείλει τότε προσπιούμενη εκείνον...)βέβαια την είχε αναγκάσει εκείνος να το κάνει καθότι συνέχιζε να ε νο χλεί πολλέεεεες πρώην του στα κντά τους (κι ανάμεσά τους κι εμένα)! ενώ ήταν αρραβωνιασμένος και μια ανάσα πριν το γάμο!...τέτοιος μαλάκας ήταν....)...αν ψάξεις το μπλογκάκι μου θα δείς πολλάαα τέτοια απείρου κάλους που λενε..) ε,εμ..όμως καλά κάνεις και τα γράφεις....να ξέρουν και κάποιοι άσχετοι με α υτά τι παίζει...καλησπέρες...

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Ευούλα, δεν θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά λίγοι ήταν μέχρι στογμής οι άνθρωποι που με βαρέθηκαν!
Όταν ανοίγω "το κουτάκι με τις μαλακίες", είμαι ανεξάντλητος!
Αλλά εισητήρια δεν κόβω.
Δωρεάν έλαβα το χάρισμα, δωρεάν και θα το δίνω...

Αθούλα, λες να το παρακάναμε με τις πρώην και τους πρώην; Πρέπει να τους ξεπεράσουμε ρε συ!

Άθη είπε...

Α...ε,εμ...ΟΣΟ ΓΙΑ'ΜΕΝΑ..Ε,ΕΓΩ ΤΟΝ ΕΧΩ ΞΕΓΡΑΨΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΤΟΝ ΜΑΛΑΚΑ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΜΟΥ...για'μένα πλέον α υτός είναι σάνα μην υπήρξε πο-τέ στη ζωή μου....σάνα τον συνάντησα μό-νο μέσα σε ένα πο-λύ κακό όνειρό μου..επειδή έτσι το βλέπω πλέον ό-λο α υτό που έζησα μαζί του...σαν έναν πο-λύ κακό εφιάλτη που είδα κάποτε..αλλά που ευτυχώς τέλιωσε οριστικά..πλέον..(για'μένα...γιατί πλέον για'μένα είναι ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΕΛΙΩΜΕΝΗ αυτή η ιστορία) κι λίγο μετά μπήκε στη ζωή μου και ο δημοσιογράφος και καταλαβαίνεις ότι πλέον έσβησαν ό-λα ΟΡΙΣΤΙΚΑ).....για'κείνον δ εν ξέρω...ΚΑΙ ΠΟΣΟΣ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΠΛΕΟΝ)-(εννοώ ποσός μ'ενδιαφέρει αν με θυμάται ακόμη,αν έχει μετανιώσει για ό,τι έκανε τότε,αν αν,αν..χίλια δυό αν..)γιατί πλέον τέλιωσαν ό-λα για'μένα η ζωή μου έχει αλλάξει είμαι σε άλλο πλανήτη,άλλη διάσταση,είμαι αλλού γενικά τίποτε δε ν είν'όπως τότε ούτε μέσα μου ούτε πουθενά)...όπως έστρωσε να κοιμηθεί...μπορούσε να με είχε για ο λό κληρ η τη ζωή του α ν ήθελε...(και καμία δ εν πρόκειται να τον ανεχτεί,να τον αγαπήσει τόοοσο όσο εγώ,ούτε καν η γυναίκα του η ίδια...ούτε α υτή δ εν θα μπορέσει να τον αγαπήσει πο-τέ τόσο και με τον τ ρό πο που τον αγάπησα εγώ επειδή ο κάθε,άνθρωπος είναι μοναδικός και αγαπά με εντελώς μοναδικό και διαφορετικό τρόπο,όκ? ε, αυτό που του έδωσα ε γώ δ εν θα το βρεί πο-τέ πουθενά..)..ε,α υτός επέλεξε όμως να το πετάξει στα σκουπίδια και να ζήσει τη ζωή του κάπως αλλιώς μακριά από΄μένα)..δικαίωμά του..αλλά δ εν θα κάτσω κι εγώ να 'μιζεριάσω'...και να χαλάσω και ό-λη μου την υπόλοιπη ζωή μου για'κείνον και για τις όποιες επιλογές του...εύχομαι μό-νο να μ ην τύχει και ξανά-εμφανιστεί μπροστά μου...καμιά ώρα...αυτό μό-νο α υτό θα'ταν ό,τι το χειρότερο για'μένα...πραγματικά..κι ό χι επειδή θα μου ξυπνούσε ξανά τα παλιά και τις παλιές μαλακίες..αλλά δε ν ξέρω...δ εν θα'θελα να'μαι εκεί και να τον δώ μετά από τόοοοσα χρόνια...δε ν θα'θελα να δω την κα τά ντια του...και να φρίξω,όπως μου'πες ότι έκανες ε σύ πολλέες φορές παλιότερα όταν τύχαινε κι έβλεπες τυχαία κάποιες παλιές σου καψούρες κι΄χες εφιάλτες για βδομάδες'...ε,αυτή τη φρίκη ε γώ δεν θα'θελα να τη ζήσω με τίποτε..προτιμώ να κρατήσω,την θολή και ξεχασμένη εικόνα που έχω για'κείνον στο μυαλό μου..εκείνη του νεαρού φαντάρου (κι αρραβωνιασμένου τότε)...που είδα για πρώτη φορά σε μια εκδήλωση του σχολείου μου...αυτήν..θα προτιμούσα να μ ην τον δω όπως είναι σήμερα 20χρόνια και βάλε μετά...απλά...αλλά πλέον δ εν έχει μείνει απολύτως τίποτε μέσα μου από α υτό που υπήρχε τότε...έσβησαν ό-λα πια...απλώς τα γράφω ό-λα α υτά επειδή με 'τσίγγλισες' με τα ποστάκια σου,και γιανά σου δείξω ότι δε ν είναι και τίποτε το τόσο σπουδαίο πια το να χωρίσεις ακόμη και με κάποιον που αγάπησες παρά-φορα...κάποτε...αυτά..καλησπέρες..και ναι...καλύτερα να αφήσουμε τους πρώην/και τις πρώην στο μακρυνό παρελθόν μας πια...ξανά καλησπέρες....

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Ωραία, για να σπάσει η μονοτονία με τους πρώην το επόμενο ποστίδιο θα τιμήσει την Άθη τη Ρεμπέτισσα.

Ανώνυμος είπε...

Γουστάρω την Άθη, απέναντι στην Γ Ορεινή Ταξιαρχία και στους Σκωτσέζους αλεξιπτωτιστές..

ΟΡΕΙΝΟΣ

Ψόνθο είπε...

Το φαντάζεσαι;
Οι σκωτσέζοι με τις φουστίτσες κι Άθη, από τότε προχωρημένη, με μινάκι τζιν να τους έχει καθυλώσει στην Ευρυπίδου;

Άθη είπε...

Ε,εμ..βλέπω..με...'συζητάτε δίχως γιατί κι όχι άδικα'...που έλεγε κι ο αείμνηστος..Δ.Μητροπάνος!λέτε να ζήσω πολλάα χρόνια?...δε ξέρω...πάντως μου προκαλεί τεράστια αμηχανία α υτή η διαρκής συζήτηση κι ενασχόληση με το άτομό μου..έχω να πώ...γκούχ,γκούχ..και γκούχ...νιώθω (ώρες-ώρες)..σαν μικρό κοριτσάκι που του μιλάνε οι μεγάλοι κι α υτό..βάζει το 'δατυλάκι'στο στόμα κι ίσα που ανοίγει το στοματάκι του και απαντά σ'αυτά που του λένε πο-λύ ντροπαλά....κάπως έτσι.....γκούχ,γκούχ...και γκούχ...και καλό μεσημέρι...

Ψόνθο είπε...

Eσύ εδώ μέσα δεν είσαι το "οποιοδήποτε κοριτσάκι"
Είσαι η "πριγκίπισσα του ιστολογίου"!

Άθη είπε...

Ωωωωωωωωω!εε,εμ...μα τι να απαντήσω τώρα ε γώ σε α υτή τη...φιλοφρόνηση? (ε,εμ..με αποστόμοσε στην κυριολεξία,ο αγαπητός ιδιωκτήτης! απόψε...)...αλλά ντάξει..δ εν νομίζω ότι έχω,τον..τύπο μια πριγκίπισσας! κάθε άλλο μάλιστα...βρε λές να ήμουν 'γόνος ευγενούς οικογενείας'?σε προηγούμενη ζωή μου?...χοοοχοοοοχοοοχοοοχοοοχοοοχοοοχοοο!πάντως ευχαριστώ αγαπητέ...αν και δε ν μου αξίζει και τόσο η φιλοφρόνηση...και έχουμε πει ότι πρέπει,να προσέχουμε λίγο γιανά μη ζηλέυουν και οι πολλέεες άλλες αναγνώστριες του μπλογκίου τούτου ναι?...καλησπέρες....

Μαρία είπε...

δεν ζηλεύουμε.
πράγματι η Άθη είναι εξαιρετική