Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

"Ημερολόγιο λιποταξίας" (73) - Καραμανλίδικος παστουρμάς!

Την Καισάρεια, το κέντρο τούτο της Καππαδοκίας, το ’χω συνδέσει με τον τόπο καταγωγής του Άι Βασίλη. 
Πρόκειται για τον Βασίλειο, επίσκοπο της περιοχής τον 4ο αιώνα, που η χριστιανική Εκκλησία τον θεωρεί "μεγάλο". Αλλά εγώ, που μελέτησα συστηματικά τα έργα του, τον θεωρώ έναν φτηνό αντιγραφέα και διασκευαστή των φιλοσοφικών και επιστημονικών γνώσεων που απέκτησε όταν σπούδαζε στην Αθήνα...
Πάνω απ’ την πόλη δεσπόζει το πάντα χιονισμένο όρος Αργαίος, που φτάνει σε ύψος τα 4.000 μέτρα! Στη φαντασία μου βλέπω τον Άι Βασίλη να ξεκινάει από τούτες τις παγωμένες κορφές με το έλκηθρό του...
Το επιβλητικό κάστρο της πόλης δεν είναι σκαρφαλωμένο σε κάποιο λόφο ή ύψωμα, αλλά μέσα στην ίδια την πόλη. Το έχτισε ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Ιουστινιανός κι αργότερα το ενίσχυσαν οι Σελτζούκοι, οι Καραμάνοι κι οι Οθωμανοί.
Είπα "Καραμάνοι" και θυμήθηκα τη φυλή των Καππαδόκων Καραμανλήδων, που μιλούσαν μια ελληνική διάλεκτο, χρησιμοποιούσαν το τούρκικο αλφάβητο και πίστευαν στο Χριστό. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923 πολλοί από δαύτους ήρθαν στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκαν σε διάφορα μέρη της κεντρικής κυρίως Μακεδονίας.
Κάποιοι απ’ αυτούς, κυρίως στη Δράμα, συνέχισαν τη μακραίωνη παράδοση της κατασκευής του καππαδόκικου παστουρμά, κυρίως από κρέας καμήλας.
Αλλά τώρα βρίσκομαι στην πηγή του τούρκικου παστουρμά. Άσε που δεν έχω και καμιά όρεξη να θυμάμαι το όνομα της γνωστής οικογένειας πολιτικών. 
Σπεύδω να μπω σ’ ένα καισαρλίδικο παστουρματζίδικο και παραγγέλνω τον περιβόητο σκορδάτο παστουρμά.
Ψιλοαπογοητεύομαι όταν μου λένε πως δεν γίνεται πλέον από κρέας καμήλας αλλά αγελάδας. Ξαναπαίρνω όμως τα πάνω μου σαν μου περιγράφουν λεπτομερώς τη διαδικασία της παστουρμαδοποίησης.
Οι άνθρωποι είναι επιστήμονες λέμε. 
Το σφαγμένο ζώο τεμαχίζεται, ξεκοκαλίζετε, αλατίζεται, στεγνώνει, τοποθετείτε σε τενεκέδες, κρεμιέται σε τσιγκέλια και υποβάλλεται σε μια σειρά διεργασίες που η καθεμιά έχει τη δικιά της τούρκικη ονομασία και πρέπει να διαρκεί συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, που οι μερακλήδες παραγωγοί τηρούν με ακρίβεια δευτερολέπτου...

2 σχόλια:

xidekouti είπε...

Τόσα χρόνια παστουρμά καραμάν-αλήδικο και παπανδρέϊκο, χόρτασε το στομάχι. Τώρα τον τρώμε τσιπρέϊκο...

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

έχει άλλη νοστιμάδα αυτό!