Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

Αναμνήσεις μιας κακόγουστης ζωής! (Α’ - Η πουλχερία)

Οι γυναίκες καταλαβαίνουν από χιλιόμετρα αν είσαι αποτυχημένος.
Κι αν δεν ανταποκρίνεσαι στις προσδοκίες τους δεν σε πλησιάζουν καν.
Εγώ φωνάζω από μακριά: "χρεωκοπία"!
Κυκλοφορώ με μια ομπρέλα τσουρομαδημένη. Εξωτερική εμφάνιση απολύτως παραμελημένη. Σίγουρα όλες τους θα ντρέπονταν να με κυκλοφορήσουν...
Φεύγω καβλωμένος απ’ του Ζωγράφου. Μου έχουν πει για ένα καλό μπουρδελάκι στο Κολωνάκι. Στη Λυκούργου.
Φυσικά και θα πάω με τα πόδια. Το εισιτήριο, 1.40 ευρώ, είναι τσουχτερούλι.
Στην τσέπη μου έχω μόνο 5 ευρώ. Σίγουρα δεν φτάνουν να πηδήξω, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα. Σε τέτοιες περιπτώσεις πάντα κάτι γίνεται τελικά και τη βολεύω.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι άλλο: φοβάμαι μήπως μέχρι να φτάσω στο Κολωνάκι θα μου έχει φύγει η κάβλα. Είμαι και πενηντάρης. Μετά από μισή ώρα ποδαρόδρομο μπορεί και να μη μου σηκωθεί...
Ως τώρα δεν πραγματοποίησα κανένα μου όνειρο. 
Κι οι καινούργιοι φίλοι μου είναι λίγο-πολύ ψυχάκηδες. Ένας τους μου τηλεφώνησε χθες ξημερώματα για να μου πει: "Είμαι ο χάρος κι έρχομαι να σε πάρω. Ετοιμάσου!"...
Προχθές Κυριακή ήμουν με κάτι αντιεξουσιαστές στου Στρέφη. 
Την έπεσα σε μια πιτσιρίκα. Ήταν καβλοπρεπής. Όλοι έλεγαν "ο παππούς και το μανούλι"!
Η τύπισσα έδινε σινιάλο από μακριά. Ήταν πουτάνα στην ψυχή. Αλλά εγώ αυτές τις γυναίκες γουστάρω. Που ’χουν τα σκατά μέσα τους...
Κατεβαίνουμε απ’ το λόφο και φτάνουμε στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ των Εξαρχείων.
Παίζει ο Τρίτωνας και χάνει. 
"Μπες μέσα, διέκοψε τον αγώνα και κατέβασε το σορτσάκι του αντίπαλου σέντερ", με διατάζει η τύπισσα.
Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά εγώ θεωρώ  όλες τις γυναίκες πουτάνες. Μπορεί να το παίζουν ευαίσθητες, ηθικές, κλαψομούνες. Αλλά όλες γουστάρουν να εκμηδενίζουν τον άντρα τους. Να τον εκθέτουν δημόσια.
Έτσι κι η δικιά μου. Πολύ θα ήθελε να κάνω την τρέλα που μου ζητούσε και να κάθεται ν’ απολαμβάνει να με κάνουν αλοιφή στο ξύλο!
"Προτιμώ να κατεβάσω το δικό σου το βρακάκι", της λέω.
Μπαίνουμε στις γυναικείες τουαλέτες του γηπέδου και το κάνουμε.
Από πάνω μας η εξέδρα παίρνει φωτιά. Ο Τρίτων πλησιάζει στο σκορ.
Βγαίνοντας διαβάζουμε τ’ όνομα του δρόμου: "Πουλχερίας".
"Από δω και πέρα", μου κάνει, "Πουλχερία θα λέω την πούτσα σου"!

4 σχόλια:

Άθη είπε...

Αχααααααααααχαααχαααααααχα! ωραίο το ποστάκιον αγαπητέ!...(μετά από πάαααρα πολλέεες μέρες πάλι...)...ε,εμ..ναί ε μέ να ΔΕΝ μου αρέσουν α υτές, οι γυναίκες (εννοώ τα πουταναριά στη ψυχή) καθότι έχω τύχει να κάνω παρέα με ένα τέτοιο 'πουτανίδιο' κάποτε κι άστα....βέβαια ε γώ δ εν είμαι άντρας οκ?...και δεν μπορώ να μπω 'στα παπούτσια σου' και να δώ πω ς το βλέπεις και γ ια τί σου αρέσουν α υτά τα γυναικάκια γενικώς..αλλά προσπαθώ να βγάλω ένα...'λογικό' (άς πούμε τώρα συμπέρασμα)...αλλά...'άββυσος η ψυχή του ανθρώπου-ή του αντρός?'...μάλλον του αντρός...θα'λεγα...καλά βρε πως ξεπέσαμε έτσι?άρχισαν να 'ξεφυτρώνουν' 'μπουρδελάκια' τώρα και εις την αριστοκρατικήν περιοχήν του Κολονακίου?....ε,δεν πάμε καλά....κι αυτή η γκομενίτσα...δε ν μπορούσε ρε σύ να σου ζητήσει κάτι, άλλο λιγότερο 'παράτολμο?'...άκου να πας να κατεβάσεις το σλιπάκι του σέντερ-φορ...έλεος...καλά που δ εν το'κανες...γιατί σε έβλεπα..όχι τ'αλατιού..όχι παστουρμά (Καραμανλίδικο) από το ξύλο...αλλά...άστο καλύτερα..ε, κι εσείς στις τουαλέτες του γηπέδου βρήκατε να το κάνετε καλό μου? (πο-λύ ντεκαβλέ, άβολα,σκ...τά..) θα προτιμούσα κάπου πιο ΄άνετα-βολικά' άς πούμε....πάντως ωραίο το ποστάκι δε λέω...με τη γνωστή χαρακτηριστική γραφή του Ψόνθο που όλοι αγαπάμε...καλό μεσημεράκι....

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Αμάν ρε Αθούλα, όλα τα ξέρεις, όλα τα ΄χεις
δοκιμάσει.
Όχι μόνο το "πουλιού το γάλα" αλλά και τον
καραμανλίδικο παστουρμά!

Μόνο τα μουρδελάκια του Κολωνακίου δεν ξέρεις.
Μάλλον επειδή αυτά δεν έχουν απ’ έξω
αναμμένη λάμπα όπως στο Μεταξουργείο...

Άθη είπε...

Ε,εμ....καλημέρες αγαπητέ και....'ένα ξέρω ότι τίποτε δεν ξέρω' που έλεγε και ο συμπαθέστατος Σωκρατούλης (ε, ο μεγάααλος μας αρχαίος πατέρας και φιλόσοφος ο Σωκράτης φυσικά!)....καλά έλεγε πάντως ο Σωκρατούλης...ε, έτσι 'ένα ξέρω ότι τίποτε δεν ξέρω'...'αεί διδασκόμενος'....κι όλα τα συναφή....κανείς μα κανείς δεν γεννήθηκε να ξέρει τα πάντα ή να έχει δοκιμάσει τα πάντα...και ό χι δ εν έχω δοκιμάσει παστουρμά (κι ούτε το σκοπέυω, αντιπάθώ μετά βδεληγμίας τα αλλαντικά)...τώρα όσο για του...'πουλιού το γάλα'....άλλη ιστορία....εξαρτάται ποιανού 'πουλιού΄το γάλα εννοείς....φυσικά! κάνουν γάλα τα...'πουλιά'?...εγώ ξέρω ότι τα γαλατάκι το κάνουν οι αγελαδίτσες....χοοοοοοοχοοοοοοχοοοοοοχοοοοοο! καλημέρες....

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

του πουλιού το γάλα έχει υπόξινη γεύση και
είναι φουλ σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία!