Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

Η Αθήνα του Πεισίστρατου: ο "χρυσούς αιών" της "δικτατορίας του προλεταριάτου"!

Στο σχολειό μάς μάθαιναν πως ο "χρυσός αιώνας" της Αθήνας ήταν η περίοδος που κυβέρνησε ο Περικλής κι η δημοκρατική του παράταξη, τον 5ο π.Χ. αιώνα.
Εγώ όμως έχω άλλη άποψη: "χρυσός αιώνας" ήταν ο προηγούμενος, ο 6ος π.Χ., όταν κυβέρνησε ο Πεισίστρατος, επιβάλλοντας την πρώτη στην ιστορία "δικτατορία του προλεταριάτου"!
Ο Πεισίστρατος δεν ήταν τυχαίος. Ήταν ηγέτης της τάξης των Διακρίων, δηλαδή της πλέμπας, της φτωχολογιάς και του λούμπεν προλεταριάτου της αρχαίας Αθήνας.
Βοηθούσε τους φτωχούς, ήταν επιεικής με τους αντιπάλους του, αλλά τον χαρακτήριζε και η αιώνια "ελληνική πουστιά"!
Γιατί με "πουστιά" πήρε την εξουσία!
Γύρω στα 560 π.Χ, αφού νίκησε τους Μεγαρείς στην Ελευσίνα και επέστρεφε θριαμβευτής στην Αθήνα, αυτοτραυματίστηκε διαδίδοντας πως του επιτέθηκαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι.
Πέτυχε έτσι να του αναθέσουν ένα ένοπλο σώμα 50  σωματοφυλάκων, το οποίο όμως χρησιμοποίησε για να καταλάβει την Ακρόπολη και να πάρει στα χέρια του την εξουσία.
Ο Πεισίστρατος επέβαλλε στην Αθήνα μια πραγματική "δικτατορία του προλεταριάτου"!
Δήμευσε τις μεγάλες περιουσίες και τις μοίρασε στους ακτήμονες.
Κι επειδή οι υποστηρικτές του ήταν εργάτες, εφάρμοσε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων ώστε να ’χει δουλίτσα και να τρώει ψωμάκι ο "κοσμάκης".
Τότε έγιναν οι περισσότεροι δρόμοι στην Αττική, κατασκευάστηκε το περιβόητο υδραγωγείο, άρχισε να χτίζεται ο Ναός του Ολυμπίου Διός.
Και μετέφερε το δημόσιο βίο της Αθήνας απ’ την αριστοκρατική συνοικία του Κυδαθήναιου (στη σημερινή Πλάκα) στην "κάτω πόλη", τον Κεραμεικό, δηλαδή στη συνοικία της μαστοράτζας!
Ο Πεισίστρατος υπήρξε και σπουδαίος διπλωμάτης!
Εξασφάλισε φιλικές σχέσεις με όλες τις ισχυρές πόλεις της Ελλάδας, επεξέτεινε την αθηναϊκή επιρροή στις Κυκλάδες, και φρόντισε να καταλάβει το στόμιο του Ελλήσποντου με τα νησιά Ίμβρο, Τένεδο και Λήμνο.
Ως κλασσικός μονάρχης οργάνωνε τις πιο λαμπρές γιορτές της ελληνικής αρχαιότητας: σήμερα δεν μπορούμε να φανταστούμε τι γλέντι γινόταν στη γιορτή των Μεγάλων Παναθηναίων...
Η Αθήνα του Πεισίστρατου μόνο στην πνευματική παραγωγή υπολείπεται της Αθήνας του Περικλή.
Αλλά κι ο τύραννος αναδείχθηκε μέγας προστάτης των ποιητών. Επί των ημερών του άλλωστε έγινε η επίσημη καταγραφή των Ομηρικών Επών.
Αλλά η υπεροχή του Πεισίστρατου αποδεικνύεται απ’ το γεγονός πως παρέδωσε μια Αθήνα πανίσχυρη, ενώ ο Περικλής ουσιαστικά τη διέλυσε, ρίχνοντάς την στη φωτιά του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Τον Πεισίστρατο τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, κι εκεί χάλασε η συνταγή.
Ο μικρότερος απ’ αυτούς, ο Ηγησίστρατος, πρόσβαλε την τιμή της αδελφής του Αρμόδιου που, μαζί με τον Αριστογείτονα, φόνευσαν τον άλλο γιο του Πεισίστρατου, τον Ίππαρχο.
Από τότε σκλήρυνε το καθεστώς κι έγινε δικτατορικό με τη σημερινή έννοια της λέξης.
Και φυσικό ήταν σε λίγα χρόνια ν’ ανατραπεί!
Ηθικά διδάγματα:
α) Τα "φουστάνια" γκρεμίζουν και τις ισχυρότερες τυραννίδες!
β) Αν η αδελφή του Αρμόδιου ήταν σαν την Αγγέλα στη φώτο, μπορεί να μας κυβερνούσαν μέχρι σήμερα οι Πεισιστρατίδες...

6 σχόλια:

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Άντε, καλό μήνα σάς εύχομαι, και μην ξεχνάτε: όλα τα μεγάλα έργα στην Ελλάδα με ξένα λεφτά έγιναν!

Ακόμα και τον Παρθενώνα ο Περικλής τον έφτιαξε με τα κλεμμένα λεφτά απ’ την "Αθηναίκή Συμμαχία"...

Άθη είπε...

Καλό μου καλό μήνα!σου είπανε κάνα ψεμματάκι?...ε,δεν το ξέρεις?το'χουμε ξανά πεί...ότι το...μ...νί σέρνει καράβι'που λένε.. ε,βέβαια ντάξει το..μ...νί της αδελφής του Αρμόδιου (ποιός ήταν ο κύριος?)ε,έστειλε έναν στον άλλο κόσμο και έβαλε τους άλλους δύο να διαπράξουν ειδεχθή φόνο με το να τον σκωτόσουν...αλλά τέσπα..ο Πεισίστρατος καλέ μου έχει μείνει στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος τύρρανος που πέρασε από την Αθήνα?ντάξει έκανε πολλά καλά ας το πούμε έτσι αλλά όμως δεν πάυει να είναι όμως τύρρανος..ε,ο Περικλάκος ήταν καλός αλλά ε,αυτός είχε άλλο..την Ασπασία του!..άλλο αυτό...ε,ο καθένας έχει τα δικά του!....καλημέρες καλό μου...και καλό μήνα με υγεία εύχομαι...

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Οι Αρμόδιος και Αριστογείτονας έμειναν στην ιστορία ως "τυραννοκτόνοι".
Οι Αθηναίοι Δημοκρατικοί έφτασαν να τους τιμούς και ως... θεούς.
Στην αρχαία Αθήνα "τύραννοι" ονομάζονταν οι ηγέτες των λαϊκών-εξαθλιωμένων τάξεων που συγκέντρωναν στα χέρια τους όλη την εξουσία και λάμβαναν φιλολαϊκά και δημαγωγικά μέτρα για να εξασφαλίζουν την λαϊκή υποστήριξη.
Δεν υπάρχουν πολλές αναλογίες μ’ αυτούς που σήμερα αποκαλούμε "τυράννους"!

Όσο για τον Περικλή, δεν ήταν και τόσο δημοκράτης!
Όπως γράφει ο Θουκυδίδης, επί Περικλή το πολίτευμα ήταν στα λόγια "δημοκρατία" αλλά στην πραγματικότητα "ενός αντρός αρχή", δηλαδή έκανε ό,τι γούσταρε ο Περικλέτος της Ασπασίας...

Ασυλλόγιστη είπε...

τα άλλα δύο κορίτσια είναι κουλ και άνετα

Χρόνια σε περιμένω είπε...

η μέρκελ είναι μουσίτσα και μπλιάχ

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

η λουθιρανή Μέρκελ δείχνει εμφανώς αμήχανη με τη γύμνια της!

Μην ξεχνάμε πως ήταν και παπαδοκόρη!