Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Αντί για αντηλιακό στην Πάρο... φυστικόλαδο στ’ Αγιονόρος!

Τελικά, μάλλον δεν με σηκώνουν οι αρχαιότητες της Κορίνθου!
Το πήρα απόφαση: θ’ ανηφορίσω για Σαλονίκη, θα ρίξω ένα φανταρίστικο πήδημα και με το ΚΤΕΛ βουρ για Ουρανούπολη κι Αγιονόρος.
Αλλά κι εκεί δεν τις γλυτώνω τις αρχαιότητες.
Κει που σήμερα είναι η Μονή των Ιβήρων υπήρχε στην αρχαιότητα μεγάλος ναός του Απόλλωνα.
Και νοτιότερα της Αφροδίτης.
Ένα καλογέρι με πήγε κάποτε σ’ ένα φαράγγι και μου ’δειξε σπασμένα κομμάτια μαρμάρου.
Του ’πα πως ποτέ δεν γούσταρα την Αφροδίτη της Μήλου. Πώς το λένε ρε παιδί μου; Τη βλέπω και δεν μου κάνει "κούκου"!
"Πολύ φυσικό", μου απάντησε ο πατήρ Γαβριήλ. "Η Αφροδίτη της Μήλου είναι ο Απόλλωνας που του πρόσθεσαν στήθη"!
Έπεσα ξερός! Πρώτη φορά άκουσα αυτή την άποψη...
Άλλες φορές δεν με ένοιαζε.
Αλλά τώρα με απασχολεί το πρόβλημα της απλυσιάς και των κοριών.
Και καλά, σαπούνι δεν πρόκειται να βρω στη Σκήτη των ... Θεωρούν μεγάλη αμαρτία το ξέπλυμα του νερού του βαπτίσματος.
Έχουν όμως ένα φυστικόλαδο για το χτένισμα του κότσου...
Αλλά γιατί να μου χαρακώσουν το κορμί αυτοί οι μικροί διαόλοι;
Ποιος ξέρει πόσα βράδια θα μείνω άυπνος κυνηγώντας ψύλλους και κοριούς.
Αλλά έχει κι η αϋπνία τα καλά της: δεν δυσκολεύεσαι να ξυπνήσεις το πρωί...
Άλλωστε γιατί να κοιμηθώ;
Το κρεβάτι ή θα είναι το άντρο του έρωτα ή αλλιώς δεν χρειάζεται...
Στο Όρος ζουν 8.000 καλόγεροι που μισούν τις γυναίκες αλλά λατρεύουν μια γυναίκα: την Παναγιά!
Όμως δεν υπάρχει πνεύμα χωρίς κορμί.
Στο θέμα αυτό είμαι απόλυτος:
Να ’σαι αγνός ενώ υπάρχουν γυναίκες με μπέιμπι ντολ σε κάθε γωνιά του δρόμου.
Αυτό μονάχα αξίζει τον Παράδεισο...

6 σχόλια:

Άθη είπε...

Εεε,εμ καλησπέρα καλό μου..εε,ΔΕΝ περίμενα και τίποτε,καλύτερο από τους...'κολλημένους'(στο μυαλό,στη ψυχή?όπουδήποτε τέσπα)?παπάδες,καλόγερους των οποίων τις απόψεις και τον τρόπο,ζωής θεωρώ ΠΑΡΑ ΠΟ-ΛΥ ακραίο,και τραβηγμένο από τα μαλλιά οκ?..και...αυτό που έχω να πώ..είναι,ντροπής του του παπά..που μήλισε έτσι για ένα σπάνιο,έργο τέχνης (εννοώ την Αφροδίτη της Μήλου φυσικά οκ?)...ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ!!!πραγματικά...η Αφροδίτη είναι ένα ΠΟ-ΛΥ σπάνιου κάλλους και ομορφιάς γλυπτό,που ΔΕΝ πρόκειται να ξανά-φτιαχτεί πο-τέ...οκ?...κι όσοι μιλάνε έτσι για ότιδήποτε αφορά,την αρχαία ελλάδα,και ό,τι απέμεινε από τον σπουδαίο πολιτισμό μας,όπως κι αυτό το γλυπτό,και πολλάα άλλα γλυπτά και αγάλματα..απίστευτου κάλλους κι ομορφιάς, για'μένα είναι βλασφημοι,μαλάκες,ηλίθιοι το λιγότερο...ε, οι καλόγεροι επειδή ακριβώς είναι κολλημένοι,που λέω κι εγώ,ΔΕΝ μπορούν να εκτιμήσουν την ομορφιά του γυναικείου σώματος όπως τη δείχνουν,τα αρχαία ελληνικά αγάλματα....(ε,εμ..οι αρχαίοι έλληνες βλέπεις ΔΕΝ είχαν κόμπλεξ,με το σώμα)και με την εικόνα του...ούτε θεωρούσαν ανήθικο το να το επειδικνύουν με όποιον τρόπο...γι'αυτό και τα περισσότερα αγάλματά τους,ήταν γυμνά με υπέροχες,καμπύλες,πανέμορφα...απίστευτου κάλλους,κι ομορφιάς...οι καλογέροι μάλλον,προσβάλονται σφόδρα ή δ εν αντέχουν,αυτή την απίστευτη ομορφιά ή...'σκανδαλίζονται'πιθανόν? βλέποντας ένα γυμνό άγαλμα,καθότι γι'..α υ τούς είναι, ΑΝΗΘΙΚΟ το να επιδυκνείεται,η ομορφιά (ακόμη κι ενός γυμνού αγάλματος)μάλλον?...με όποιον τρόπο..δ ε λέω κι η Παναγία είναι πανέμορφη..αλλά...χμμ..ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ όμως με την Αφροδίτη οκ?...μέρα με τη νύχτα λέμεεεε οκ? και φυσικά για'μένα η Αφροδίτη έρχεται πρώ-τη σε κάλλος,ομορφιά,κλπ,κλπ...καλησπέρες...

Άθη είπε...

Και..το..κρεββάτι..ΔΕΝ χρησιμέυει μάλλον μό-νο γιανά πηδιέσαι πάνω σε αυτό! ο άνθρωπος έχει ανάγκη και από ά λλα πράματα,πο-λύ πιο σπουδαία από το...πήδημα...όπως ένα από αυτ ά είναι κι ο ύπνος που είναι ίσως το σπουδαιότερο...(καθότι εάν δ εν κάποιος δ εν κοιμάται,καταλήγει στο τέλος νευρασθενής,νευρωτικός,και με τα χαπάκια στη καλύτερη..)...γιανά μη πώ και σε ψυχιατρική κλινική (στη χειρότερη)...όπως βλέπεις υπάρχουν και σπουδαιότερα,πράγματα από το..πήδημα....αυτά...

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

πάλι χείμαρρος η Αθούλα!

Μαρία είπε...

Τελικά όλο για Άγιο Όρος λες πως ξεκινάς αλλά εδώ μένεις...

marilia είπε...

Άντε, ρε! Εγώ ξέρω κάποιον που ξεράθηκε για 17 ώρες σερί!!!! :Ρ

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Ναι, αλλά εκεί που ξεράθηκε δεν είχε ψύλλους και κοριούς!