Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Αλέξανδρος, ο Μέγας Παράφρων!

Ο Μεγαλέξανδρος έζησε στην Ινδία 19 μήνες.
Πολεμώντας συνεχώς με τις ανυπόταχτες φυλές της κεντρικής Ασίας.
Μέχρι και στα βουνά Τόρα Μπόρα πολέμησε, εκεί που σήμερα είναι τα απάτητα λημέρια των Ταλιμπάν και δεν τολμούν ούτε να πλησιάσουν οι Αμερικάνοι...
Γιατί πρέπει να ξέρουμε πως στην εποχή του Μεγαλέξανδρου η "Ινδία" περιλάμβανε και το σημερινό νότιο Αφγανιστάν κι ολόκληρο το Πακιστάν.
Στην καρδιά της Ινδίας, στην κοιλάδα του Γάγγη, δεν πάτησε ποτέ το πόδι του ο Αλέξανδρος.
Το λέω με μεγάλη μου λύπη γιατί εκεί θ’ άφηνε σίγουρα τα κοκκαλάκια του κι αυτός κι ο μακελάρης στρατός του, που μόνο με τις ορδές του Αττίλα και του Τζέγκινς Χαν μπορεί να παραλληλισθεί...
Αλλά μόλις πέρασε τον Ινδό ποταμό, ο στρατός του επαναστάτησε και δεν ήθελε να συνεχίσει την πορεία προς τον βέβαιο θάνατο.
Γιατί στην κοιλάδα του Γάγγη ήταν τα ισχυρότερα ινδικά βασίλεια κι αυτό το ήξεραν τα παλικάρια απ’ τη Μακεδονία.
Πάντως και στο Πακιστάν ο Μεγαλέξανδρος συνάντησε πολλούς Ινδούς γυμνοσοφιστές.
Μια ομάδα γιόγκι στάθηκε κάποτε στο δρόμο του και μόλις πέρασε από δίπλα τους άρχισαν να χτυπούν τα πόδια τους στο έδαφος.
Ο Μεγαλέξανδρος ήταν άνθρωπος περίεργος και φιλομαθής κι αμέσως τους ρώτησε τι σήμαινε η κίνησή τους.
"Κι εσύ εδώ στο χώμα θα καταλήξεις", του είπαν, "αλλά είσαι τόσο άπληστος και παράφρων που δημιουργείς μεγάλο πρόβλημα στον εαυτό σου και στους άλλους"!
Και πράγματι μόνο ένας παρανοϊκός θα ’φηνε τις ανέσεις της Βαβυλώνας για να σκοτώνει και να σκοτώνεται στα βουνά του Αφγανιστάν και στις ερήμους του Πακιστάν...
Το τραγουδάκι αφιερωμένο στον κολλητό μου τον Μουνίρ απ’ την Περσία που τον κέρασα απόψε 4-5 μπυρίτσες.
Είχε ψιλοζαλιστεί όταν ήρθε η κουβέντα στον Μεγαλέξανδρο.
"Κανονικά έπρεπε να σας ζητήσουμε πολεμικές αποζημιώσεις", μου είπε, "για τις καταστροφές που μας κάνατε τότε"!
"Μουνίρ", του λέω, "έχεις τόσα χρόνια εδώ αλλά ακόμα δεν κατάλαβες καημένε πόσο καριόλης είναι ο Έλληνας! Αν μας ζητάγατε αποζημιώσεις θα σας λέγαμε πως ο Μεγαλέξανδρος ήταν Σκοπιανός και να πάτε κει να πάρετε τα μπικικίνια"...

5 σχόλια:

akrat είπε...

χαχα

ε όχι και καριόλης ο πατριώτης...

διαμαρτύρομαι...

Μαρία είπε...

τελικά τον σκότωσε τον καταραμμένο όφι;

Άθη είπε...

ΚΑΡΙΟΛΗΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ???ΣΑΝ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ ΛΕΩ ΕΓΩ,ΕΔΩ ΜΕΣΑ..ε,εμ..πάντα με συγκινεί η συζήτηση για τον Μέγα Αλέξανδρο..δεν ξέρω το γιατί ίσως επειδή από μικρή με έμαθαν (ο πατέρας μου κυρίως) που αγαπά πο-λύ τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό) και καθότι με πήγαινε από την εφηβική μου ηλικία στα ελληνικά μουσεία,(μεγάλωσα στα μουσεία στη κυριολεξία)έχω επισκεφτεί τους γνωστότερους αρχαιολογικούς χώρους από την παιδική μου ηλικία μέχρι σήμερα, και δ εν κάνω πλάκα)..και χαίρομαι γι'αυτό)...να σέβομαι τους αρχαίους ημών προγόνους)..όμως παρά τα όσα λένε οι διάφοροι (κι ο Stone στην ταινία που γύρισε το 2004,για τον Μέγα Αλέξανδρο (που κατ'εμέ δ εν τον τιμούσε καθόλου (τον Αλέξανδρο)οκ?)...όπου προσπάθησε εμμέσως να περάσει την εικόνα,ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ο γιός του φημισμένου βασιλιά Φιλλίπου)ήταν γκέϊ και ότι είχε σχέση με τον βοηθό του,τον Ηφαιστίωνα?)...μαλακίες)...όσα δ εν φτάνει η αλεπού..που λένε)...ε,εμ και με συγκινεί και για έναν άλλο,λόγο επειδή είχα κάποτε την τεράστια τύχη,να βρεθώ στο μουσείο της Βεργίνας,και να δώ από κοντά το υπέροχο στεφάνι που φορούσε ο βασιλιάς Φίλλιπος..ένα αριστούργημα,πραγματικά ένα κομψοτέχνημα...ούτε ο καλύτερος κοσμηματοποιός πιστέυω ΔΕΝ θα μπορούσε να φτιάξει,ένα τέτοιο αριστούργημα...τα σημερινά κοσμήματα οχριούν μπροστά του..πραγματικά πανέμορφο..ίσως ότι πιο όμορφο έχω δεί στη ζωή μου...και πιστέυω ότι είμαι α φά ντα στα τυχερή,που μου δώθηκε η ευκαιρία να το δώ κ αι από κοντά κάποτε (στα χρόνια της εφηβείας μου)...θα'θελα να ξανά-πάω στο μουσείο της Βεργίνας και να το ξαναδώ..αλλά δ εν το βλέπω...κλάψ....αυτά..και ότι και να λέμε..δ εν νομίζω ότι θα πάψω πο-τέ να αγαπώ,και να θαυμάζω απεριόριστα τους αρχαίους ημών προγόνους...χαιρετώ...

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Όπως το λες Άκρατ: "πατριώτης" είναι αυτός που αρμέγει (και για όσο αρμέγει) την καημένη την πατρίδα.
Άρα, δίκιο έχω κι εγώ που τον λέω "καριόλη"!

Μαράκι, το φίδι στον κόρφο μας είναι αθάνατο...

Καλή μου Αθούλα, "καριόλης" δεν είναι ο Μεγαλέξανδρος αλλά ο διαχρονικός Ελληνάρας αλα καρτ υπερπατριώτης.
Όσο για το αν υπήρξαν ποτέ "Έλληνες" και για το αν οι Μακεδόνες ήταν "Έλληνες" θ' ασχοληθούμε αναλυτικότερα κάποια στιγμή...

Άθη είπε...

Μάλλον καλό μου..ο χαρακτηρισμός 'καριόλης'θα'πρεπε να δωθεί (και με δόξα και,τιμή μάλιστα!!!)που λένε,ε? στον σημερινό καριόλη και πούστη (γιατί είναι και τα δύο μάλιστα)καράβλαχο νεό-ελληναρά όπως λες..που νομίζει ότι επειδή,έπιασε μια δεκάρα στα βρωμόχερά του...ότι έχει το δικαίωμα,να αλλωνίζει όλο τον κόσμο..και να κουνιέται,κιόλας και να το παίζει και μούρη...α υτό...α υ τός μάλιστα,!θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί...καριόλης...και α πό τέτοιους νεό-ελληναράδες που ΔΕΝ έχουνε βέβαια καμία μα καμία σχέση με τον ξακουστό Μεγαλέξανδρο, και που φυσικά δ εν φέρουν ούτε ένα χιλιοστό στο αίμα τους από το DNA του..οκ? έχουμε πήξει για τα καλά,μάλιστα....