Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

Ζωή είναι αυτό που συμβαίνει τη στιγμή που εσύ ψάχνεις για κάτι άλλο...

Ερειπωμένο σπίτι το κορμί μου
σα ρημαγμένο από παλιές γιορτές
που άφησαν πίσω τους μονάχ’ αποτσίγαρα
κι άδεια μπουκάλια μπύρας στα πατώματα
που μάταια περιμένουν ν’ ανακυκλωθούν.

Ερειπωμένο σπίτι το κορμί μου
βαμμένο με το γκρίζο της παραίτησης
κι οι μοκέτες του
βρομισμένες απ’ τη χυδαιότητα του χρόνου...

Χάδια πολλά,
έρωτες κι αγκαλιές περαστικές.
Μα μια μου μένει αξέχαστη, σημαδιακή.
Χειμώνας ήτανε θαρρώ, 
στα μπουρδέλα της Φυλής, δεκαεξάρης,
στη μέση το μαγκάλι -ίσως και να χιόνιζε-
κι η ζέστη ρόδιζε τα μπούτια της Κικής.
Μου ’πιασε το χέρι -στο ύψος του καρπού-
και το ’τριβε στα μπούτια της -όλο και πιο ψηλά-
ωσπού ’φτασε και στ’ "απαγορευμένο".

Έγειρα το κεφάλι μου στα πόδια της
κι αυτή -με τ’ ακροδάχτυλα-
μου ’δωκε το τρυφερότερο χάδι της ζωής μου!

(Μην παίρνεις -φίλε-
στα σοβαρά το παιχνίδι της ζωής.
Άλλωστε,
κανένας δεν βγαίνει ζωντανός
απ’ αυτό!)

7 σχόλια:

Άθη είπε...

Εεε,εμ....πο-λύ ωραίο οφείλω να πω...το καινούργιο ποίημά σου...με πο-λύ έντονες εικόνες,όπως πάντα... ναί ωραιότατο...ναί..έχεις δίκιο κ αν είς μα καν είς δ εν βγαίνει πο-τέ ζωντανός από το παιχνίδι της ζωής...η ζωούλα κάνει τα..δικά της χω ρίς να μας ρωτήσει..πο-τέ....και χω ρίς φυσικά να μας πάρει την έγκρισή μας...πάντοτε...α ν θέλουμε να μ ας τα κάνει..τα..δικά της εννοώ....φυσικά....πάντως πο-λύ ωραίο το ποιηματάκι έχω να πώ..ίσως ένα από τα πιο όμορφα στο μπλογκί τούτο...μπράβο..καιρό είχες να δημοσιέυσεις κάτι καλό (από ποίηση εννοώ)...καλησπέρες...

Καίτη είπε...

Όλα τα χάδια τρυφερά είναι, εμείς τα αξιλογούμε και τα κατατάσσουμε σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με τις περιστάσεις και την ψυχολογία μας

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Έτσι είναι Αθούλα, η ζωή κάνει πάντα το δικό της.
Κι ας μην ξεχνάμε πως ερχόμαστε και φευγουμε απ’ αυτήν χωρίς να ερωτηθούμε!

Αμάν βρε συ Καιτούλα, το παραφιλοσόφησες το χάδι!

Ανώνυμος είπε...

Τα μόνα γυναικεία χάδια που είναι εξ' ορισμού στοργικά είναι της μάνας και της πόρνης που σε ξεπαρθενεύει. Όλα τ' άλλα έχουν απώτερους σκοπούς...

ΟΡΕΙΝΟΣ

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Ναι, τ’ άλλα είναι "χέρια-μαχαίρια"!

Ανώνυμος είπε...

ο τίτλος ζωγραφίζει νομίζω ,μετά από πολύ καιρό

Ψόνθο είπε...

εμένα μου άρεσε και το ρεφρενάκι...