Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Αυτοψυχανάλυση (Β’) - Ο χωματόδρομος που ’γινε μονόδρομος...

Πέρασα κι εγώ απ’ τη φάση
που ερωτευόμουν όποια γυναίκα γνώριζα.
Προφανώς γιατί δεν είχα την ευκαιρία
να γνωρίσω και πολλές γυναίκες...

Τα πιο ευτυχισμένα μου ραντεβού
αυτά που πήγαινα υπερβολικά καθυστερημένος.
Γιατί δεν μάθαινα ποτέ 
πως η τύπισσα δεν είχε έρθει...

Τι είναι "ζωή" σε τελική ανάλυση; 
Μια σειρά συναντήσεων που μας προσδιορίζουν.
Αλλά πόσες σανίδες σωτηρίας
δεν αποδείχθηκαν αγχόνες που μας πνίγουν;

Η πρώτη στύση του άντρα
είν’ σαν την πρώτη περίοδο της γυναίκας:
έρχεται ξαφνικά, βίαια,
χωρίς τη θέλησή μας...

Τα έντονα πάθη είν’ επίφοβα.
Τ’ απωθώ
για να μην με παρασύρουν...

Μ’ αρέσουν τα βιβλία που παρακολουθούνται
κι οι ταινίες που διαβάζονται.
Που δείχνουν πως είμαστε όλοι
τσαλακωμένα ανθρωπάκια, αδέξια,
κομπλεξικά και νευρωτικά.

Κατά βάθος δεν επιθυμώ ν’ αλλάξω.
Η ζωή είναι κίνηση
και μου προκαλεί ναυτία.
Αναζητώ μια νησίδα μονιμότητας,
να οργανώσω με τάξη τη ζωή μου...

Αλλά έχω ανάγκη να είμαι ανικανοποίητος.
Ακόμα κι η αρρώστια μου παρέχει πλεονεκτήματα.
Δεν θέλω να θεραπευτώ...

Δίνω μια ακόμα ευκαιρία στο παρόν.
Οι αυτοκτονικές τάσεις
μεταμορφώνονται σε δυναμισμό.
Η ψυχανάλυση προσηλυτίζει
δεν θεραπεύει...

Δεν θέλω να μπλέκω,
να πληγώνω και να πληγώνομαι.
Προσπαθώ να μην μπερδεύω
τον κόσμο με τον "κόσμο μου".
Να γίνω αυτός που είμαι...

Διαπιστώνω πως δεν είμαι πάντα
το "αθώο θύμα"!
Η αυτοεικόνα μου ανατρέπεται,
πονάει αλλά κι απελευθερώνει.

Η ζωή είναι γενναιόδωρη
αλλά δεν μπορώ να την απολαύσω.
Προτιμάω να ονειρεύομαι την τέλεια σχέση
παρά να τη ζω!

Η ελευθερία περιπλέκει το πρόβλημα,
δεν το λύνει.
Η συνείδησή μου δεν με αποτρέπει
απ’ την αμαρτία.
Απλά με εμποδίζει να την απολαύσω.

Οι φλόγες της κόλασης
φουντώνουν στον παράδεισο...

6 σχόλια:

Άθη είπε...

Εεεε,εμ...καλημέρες καταρχήν αγαπητέ...και..έχεις πο-λύ δίκιο...μπορώ να πώ..(όπως και πάντα άλλωστε!)...έγραψες (για εκατομμυριοστή φορά?)ό-λα όσα σκεφτόμαστε (που και που) κι ε με ίς με το μυαλουδάκι μας..αλλά που όμως φοβόμαστε να πούμε φωναχτά...κατά καιρούς...ειδικά οι τελευταίες παράγραφοι...(του κειμένου σου τα λενε ό-λα)..(ε,εμ..δεν ξέρω το γ ια τί και το πώς αλλά πά-ντα το γενικότερο νόημα των κειμένων σου 'συνοψίζεται'ας το πούμε έτσι στις τελευταίες του παραγράφους!!)μάλλον...θα'πρεπε να σε διαβάζει ίσως κάποιος από το..τέλος ε άν θέλει να σε καταλάβει καλύτερα ίσως?8α'λεγα ε γώ?...μπορεί...)...πάντως έχεις δίκιο όπως έχεις και πάντα άλλωστε!ένα από τα πο-λύ ωραίο κείμενα τούτου του μπλογκιού....καλημέρες....

Ψόνθο είπε...

Μέλι στάσει για μένα το στοματάκι σου Αθούλα!
Κι άντε μετά να πειστούν μερικοί-μερικοί πως δεν σε πληρώνω σε είδος...

BUTTERFLY είπε...

Το ποσο μου αρεσουν αυτα τα ψυχαναλυτικα ποστακια σου! Νομιζω ανηκεις στους 'καταραμενους ποιητες"...Καλο μηνα!

Πτωχός τω πνεύματι είπε...

Καλό μήνα Χριστινούλα! Πάλι καλά που έχουμε κι εσένα να μας το θυμίζεις, γιατί εμείς εδώ οι "κολασμένοι" ζούμε στην καρακοσμάρα μας...


Ανώνυμος είπε...

ποιητη μου,πεπιτο!καλλως "γυρισα"!! με πηγε λιγο πιπα κωλο,το καλοκαιρι,αλλα συντομα θα "παρω τον χρονο μου"!!
και ολα για το θεαθηναι..δεν ειχε τιποτα,μονο σταν μπαυ που λενε,ετσι για να μας τρεχουν,και να βγαλουν τις "καυλες" που δεν εχουν,οι αγαμητοι..
λιγο βροχουλα μας σωζει,για τωρα,και μετα τελος το εργο.
"κολασμενε",παλι "ονειροξεις" εσυ?..

Άθη είπε...

Ααα,έτσι λες ε?...μάλλον πρέπει να αρχίσω...να το κόβω λίγο..το...'μελιστάλαχτο' υφάκι μου και να γίνω...'στρίγγλα'?χοοοχοοοχοοχοοοχοοχο, ε,εμ...δεν μου πάει καρδιά ρε σύ ματάκια...σ'αγαπάω και το ξέρεις καλά..γι'αυτό τα λες α υτά!!!...μήπως πρέπει να μ η είμαι τόοοσο καλή και ε υχενική τελικά με τους άντρες?..μήπως πρέπει να...πάψω να είμαι..'ανοχτό βιβλίο' μαζί τους? μήπως πρέπει να ...΄κρύβομαι'και λίγο να μ ην τους δείχνω τόοοσο 'ευθέως'(σαν τον κύριο Μπογδάνο) τα συναισθήματά μου γι'αυτούς?...μπορεί..επειδή έτσι το΄κανα και με το δημοσιογράφο...μάλλον...πρέπει να το κόψω όπως το βλέπω...επειδή μου΄χει βγεί ξινό..στις περισσότερες περιπτώσεις..αλλά έλα όμως που δ εν μπορώ...έτσι είμαι ε γώ...έτσι ήμουν πάντα...και δ εν μπορώ να το κόψω...καλησπέρες...