Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Συζήτηση με τον Κουφοντίνα! (ΚΗ’ - "Ο θάνατος του Αξαρλιάν μας τσάκισε"

Ψόνθο: Τις ρουκέτες που πήρατε απ’ τη Λάρισα τις "τιμήσατε" απ’ ό,τι θυμάμαι...
Κούφο: Ναι, χτυπήσαμε πολλούς στόχους. Αλλά όχι πάντα με την αποτελεσματικότητα που θέλαμε. Π.χ. οι μικρές ρουκέτες χτύπησαν το βαρύ θωρακισμένο όχημα του Βαρδινογιάννη αλλά δεν εξερράγησαν. Ο Βαρδής το σχολίασε με ποδοσφαιρικούς όρους: "Χτύπησε πέναλτι ο Σαραβάκος και βρήκε το δοκάρι".
Ψόνθο: Και μετά ρίξατε τις μεγάλες ρουκέτες στα κεντρικά γραφεία της ΕΟΚ στη Βασ. Σοφίας...
Κούφο: Η ένταξή μας στην ΕΟΚ ήταν καταστροφική. Σαρώθηκε η γεωργία και όλη η πρωτογενής παραγωγή, η μικρή βιομηχανία, η βιοτεχνία και εκτοξεύτηκε το εξωτερικό χρέος. Απ’ το 1986 λέγαμε ό,τι μας οδηγούν στη χρεοκοπία, στο μαρασμό, στην εξάρτηση απ’ τις δυτικές τράπεζες και τη Γερμανία...
Ψόνθο: Ιδιαίτερη "αδυναμία" είχατε και στον μακαρίτη τον Μητσοτάκη...
Κούφο: Ήταν το ιδανικότερο πολιτικό πρόσωπο για τη λούμπεν μεγαλοαστική τάξη. Ο άνθρωπος που υλοποιούσε με πρωτοφανείς ρυθμούς την πολιτική λιτότητας της γερμανικής ΕΟΚ. Που πραγματικά βρισκόταν "μπροστά απ’ την εποχή του"! Εφάρμοζε τα μνημόνια πριν καν την επίσημη χρεοκοπία...
Ψόνθο: Αλλά κι ο Μητσοτάκης έκανε ό,τι μπορούσε για να σας τσακώσει...
Κούφο: Ναι, γέμισε την Αθήνα με ξένους πράκτορες, σπεσιαλίστες της αντιαντάρτικης δράσης. Και προσπάθησε να δημιουργήσει "αντιτρομοκρατικό μέτωπο" στρατολογώντας πρόθυμες "προοδευτικές" προσωπικότητες. Κατασκεύασε και το νομοθετικό έκτρωμα που το βάφτισε "αντιτρομοκρατικό νόμο", απαγόρευσε τη δημοσίευση των προκηρύξεων κ.λπ.
Ψόνθο: Η αλήθεια είναι πως παρά την πυκνή δράση σας δεν είχατε θύματα άσχετων περαστικών, εκτός από μια περίπτωση στην οποία θα αναφερθούμε ιδιαιτέρως...
Κούφο: Πάντα θέταμε πρώτη προτεραιότητα την ασφάλεια των αθώων ανθρώπων. Προτιμούσαμε να ματαιωθεί μια ενέργεια, να διακινδυνεύσουμε εμείς ή ίδιοι παρά να υποστεί οτιδήποτε κάποιος άτυχος περαστικός. Άλλωστε κι ο λόγος που κομματιάστηκε ο Σάββας το καλοκαίρι του 2002 ήταν γιατί έσπρωχνε και ξανάσπρωχνε τη μικρή βόμβα στο θάμνο ώστε να εξασφαλίσουμε τον μη τραυματισμό κάποιου αθώου. Εδώ να σημειώσω πως η Αστυνομία έκανε κάθε δυνατό για να υπάρξουν θύματα. Συνήθως μετά από προειδοποιητικά τηλεφωνήματά μας δεν έκανε απολύτως τίποτα για να υπάρξουν νεκροί και να το εκμεταλλευτούν πολιτικά για τη συκοφάντησή μας...
Ψόνθο: Ο Αξαρλιάν όμως σκοτώθηκε...
Κούφο: Ήταν η πιο τραγική στιγμή στην ιστορία της 17Ν! Στην υπόθεση αυτή κάναμε πολλά και συνεχή λάθη. Και πρώτ’ απ’ όλα δεν έπρεπε να επισειρήσουμε το χτύπημα στον τότε Υπ. Οικονομικών, τον Παλαιοκρασά, σε έναν τόσο κεντρικό και πολυσύχναστο χώρο. Βέβαια, πρέπει να πούμε πως κάναμε κάθε δυνατή προσπάθεια ν’ αποφύγουμε θύματα, η ενέργεια αναβλήθηκε πάμπολλες φορές, αλλά στο τέλος έγινε το μοιραίο. Σκοτώσαμε άθελά μας όχι μόνο έναν αθώο άνθρωπο, αλλά έναν "δικό μας", έναν από αυτούς για τους οποίους αγωνιζόμασταν να έχουν ένα καλύτερο μέλλον. Ο πόνος μας ήταν μεγάλος και αβάσταχτος. Το ηθικό μας κατέρρευσε. Ουσιαστικά ποτέ δεν συνήλθαμε από κείνη την καταστροφική μέρα...

Δεν υπάρχουν σχόλια: